ให้เขาเป็นแม่ทัพป้องกันเมือง ซึ่งมีระดับเทียบเคียงกับตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสอง แต่เขาไม่เต็มใจ สุดท้าย…”“ก็เลยไปจากที่นี่?”“ใช่ ~”พี่โจวพยักหน้าเบาๆ “เขาไปพร้อมกับกลุ่มเสินเตี้ยนจำนวนพันกว่าคน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปที่ไหน”เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “อยากไปก็ไปเถอะแบบนี้เมืองนะโมก็สามารถรวมเป็นหนึ่งได้แล้ว ขืนหมอนั่นยังอยู่ที่นี่ไม่ช้าก็เร็วพวกเธอสองคนคงได้สู้กันแน่ๆ”“แต่ฉันรู้สึกเหมือนเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลเลย”“ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก ถ้าเป็นฉัน ฉันก็ไม่เก็บเขาไว้เหมือน เขาไปก็ดีแล้ว”……หลังจากพูดคุยกับพี่โจวไม่กี่นาที เย่ฮวาจึงออฟไลน์ออกไป เขาลุกขึ้นไปอาบน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกจากห้องในตอนนี้มู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์นั่งรอเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่นแล้วเมื่อเยว่เอ๋อร์เห็นว่าเย่ฮวาเดินมาแล้วจึงรีบกล่าวว่า“เย่ฮวาถ้านายมาช้ากว่านี้อีกนิด พวกเราคงกินอาหารเย็นโดยไม่รอนายแล้ว”เย่ฮวาเกาศีรษะพร้อมหัวเราะ “มีเรื่องให้ทำเยอะไปนิด พวกเราไปกันเถอะ”มู่จื่อหานหยิบกุญแจรถขึ้นมา “นายขับหรือฉันขับ?”เย่ฮวาตบหน้าอก “ฉันเป็นคนเรียกเสี่ยวตูฉงให้มาที่นี่คนที่อยากเจอก็คือฉัน ฉันต้องเป็นคนขับอยู่แล้ว”ขณะที่กล่าวเย่ฮวาจึงเดินไปจับมือมู่จื่อหานพร้อมกับกุญแจ มู่จื่อหานหน้าแดงระเรื่อ เธอกำหมัดทุบหน้าอกของเย่ฮวาเบาๆ “ตาบ้า~”“เฮ้~”เยว่เอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างทำหน้าตาบึ้งตึง “เหม็นความรัก~”เ
