ย่ฮวาเหลือบมองไปที่เธอ จากนั้นจึงจูงมู่จื่อหานออกประตูไปมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์นั่งอยู่แถวหลัง ส่วนเย่ฮวาทำหน้าที่ขับรถไปที่สนามบินระหว่างทางมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์กำลังคุยกันเรื่องหลังจากเจอเสี่ยวตูฉงจะทำอะไรต่อ เย่ฮวาทำได้เพียงยิ้มเล็กน้อยและขับรถต่อไปในช่วงเวลานี้บนถนนแทบจะไม่มีรถเลย เย่ฮวาขับรถมาถึงสนามบินจากนั้นจึงหยิบกระดาษแข็งออกมาจากท้ายรถ บนกระดาษเขียนอักษรตัวใหญ่ว่า “เสี่ยวตูฉง”จากนั้นจึงพาสองสาวไปที่ทางออกเมื่อทั้งสามคนเดินเข้าไปในอาคารผู้โดยสารของสนามบิน ผู้คนที่อยู่รอบๆ ต่างพากันหันมามองพวกเขาวันนี้มู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์ต่างสวมใส่ด้วยชุดปกติ พวกเธอสวมเสื้อสเวตเตอร์ผ้าโปร่งสีครีม เรียวขายาวของพวกเธอดูน่าดึงดูดภายใต้กางเกงยีนรัดรูป สองสาวเดินจับมือและส่งยิ้มหวาน แม้ว่าพวกเธอจะไม่ได้แต่งหน้า แต่กลับทำให้ชายหนุ่มต่างพากันหวั่นไหวใจอ่อนระทวยตอนที่มาถึงทางออก เย่ฮวาจึงก้มหน้าเช็คเวลาเครื่องบินที่เสี่ยวตูฉงนั่งถึงเมื่อสองนาทีที่แล้ว เย่ฮวาชูป้ายขึ้นและรอการปรากฏตัวของนักเวทย์อันดับหนึ่งของกลุ่มหานเยว่เหมิงของพวกเขาหลังจากรอสิบกว่านาที มีผู้หญิงผมสั้นสวมแจ็คเก็ตหนังรัดรูปและแว่นกันแดดคนหนึ่งเดินลากกระเป๋าเดินทางสีชมพูออกมาเธอสูงประมาณ 160 เซนติเมตร รูปร่างมีน้ามีนวลและดูกะทัดรัดน่ารักเป็นอย่างมากหลังจากที่เธอเดินออกมา เธอกวาดตามองไปรอบๆและหยุดมองมาที่เย่ฮวา จากนั้นจึงเดินเข้า
