เป็นคนเดียวที่มีไอเท็มเหล่านี้ แค่เขาขายออกไปชุดหนึ่งออกไปก็สบายไปเกือบทั้งชาติแล้ว แต่หลังจากได้ใช้เวลาอยู่ในหลิงเกิงมานาน เย่ฮวากลับได้รับสิ่งที่ตัวเองต้องการมากกว่าแค่เรื่องเงินทอง นั่นคือมิตรภาพ ความหลงใหล และความรัก…เย่ฮวาไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นผู้ที่ได้รับชัยชนะ แต่ถ้าหากบอกว่าเย่ฮวาได้รับมามากเท่าไหร่ เกรงว่าคงจะมากเกินกว่าที่ทุกคนจะสามารถจินตนาการได้……เย่ฮวาโน้มตัวหยิบไอเท็มชิ้นที่สองขึ้นมา อุปกรณ์ชิ้นนี้ค่อนข้างเรียบง่าย เป็นคัมภีร์ใหม่เอี่ยมเล่มหนึ่งคัมภีร์ปกสีฟ้า ด้านในไม่มีตัวอักษร สิ่งนี้ทำให้เย่ฮวานึกถึงคัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรขึ้นมาอย่างฉับพลันเย่ฮวาโบกมือ สเตตัสของคัมภีร์เล่มนี้จึงปรากฏขึ้นตรงหน้า––––––[คัมภีร์ไร้วิญญาณ] (อุปกรณ์ระดับเทพมหากาพย์)คุณภาพ: สีขาวประเภท: อาวุธพลังโจมตี : 13,700-15,900เพิ่มเติม : เพิ่มความทนทานของโล่คุ้มกันวิญญาณของผู้ใช้งาน 150%เลเวลที่ต้องการ: 125……เย่ฮวามองไปที่คัมภีร์ไร้วิญญาณที่มีข้อมูลไม่มากนักคิ้วของเขาพลันขมวดเข้าหากันเล็กน้อยพี่หน่ายกล่าวว่า “เดี๋ยวนี้ไอเท็มระดับเทพมหากาพย์ตรงไปตรงมาแบบนี้เลยเหรอ?”เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่น “โบนัสเสริมพลังโจมตียังเทียบไม่ได้กับอุปกรณ์ระดับเทพเซียนเลย ค่าสเตตัสที่เพิ่มเติมเข้ามาก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ของชิ้นนี้ถือว่ายังมีข้อบกพร่อง~”“หรือว่า…จะเอาไปขายให้ถูกหน่อยดีไหม? แม้ว่าจะใช้ไม่ค่อยดี แต่ก็ยังเป็นไอเท็ม
