บทำให้เขารู้สึกปวดหัวมากกว่า เพราะหมายความว่าความเสียหายที่เย่ฮวาทำได้จะลดลงจากเดิม ส่งผลให้ระยะเวลาในการต่อสู้ยืดเยื้อออกไป แน่นอนว่าเขาต้องใช้เวลามากขึ้นกว่าเดิมด้วยเย่ฮวาเป็นคนไม่ชอบเสียเวลา เหตุผลไม่ได้มีแค่เวลาของเย่ฮวามีไม่มากพอเท่านั้น แต่ยังมีเรื่องของสกิลหทัยแห่งอันเดดของเขาที่มีเวลาเพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้น เมื่อผ่านช่วงเวลานี้ไป เย่ฮวาอาจจะต้องเจอกับศึกหนักครั้งใหญ่อีกครั้งการที่เขาตายอยู่ภายในสนามต่อสู้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเพราะสุดท้ายแล้วเย่ฮวาสามารถฟื้นคืนชีพได้เรื่อยๆ แต่สำหรับพี่หน่ายและมู่จื่อหานไม่เหมือนกัน พวกเธอมีสกิลช่วยชีวิตแค่ไม่กี่อย่าง เมื่อถูกใช้จนหมดและเจอกับอันตรายอีกครั้ง พวกเธออาจจะต้องเผชิญหน้ากับความเสียหายโดยแลกกับเลเวลสกิลของมันยังไม่มีความชัดเจน เย่ฮวาจึงต้องเสียสละเป็นคนออกไปหยั่งเชิงก่อน!เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่ฮวาจึงวาดดาบออกไป เมื่อดาบเทพลั่วเสินปะทะเข้ากับร่างกายของวิหคจ้งหมิง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติเล็กน้อย!เย่ฮวารู้สึกชาที่แขนทั้งสองข้าง ดาบยาวในมือของเย่ฮวาเกือบจะกระเด็นออกไป!“3,781,474”ก่อนหน้านี้สามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่าห้าล้านพอยท์ แต่ตอนนี้กลับทำได้แค่สามล้านกว่าพอยท์เท่านั้น นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลยบนดาบเทพลั่วเสินมีประกายแสงระยิบระยับ การโจมตีสิบสองครั้งรวดถูกส่งออกไป ซึ่งการโจมตีแต่ละครั้งทำให้พลังชีวิตของวิหคจ้งหมิงลดลง
