ฉากที่เปี่ยมล้นด้วยชีวิตภายในป่าทึบ ต้นไม้และเถาวัลย์เขียวขจี เสียงนกร้องบรรเลงเพลง สายลมอ่อนๆและแสงสีนวล แสดงให้เห็นถึงความสงบและความสวยงามของป่าผืนนี้เย่ฮวาและสองสาวเดินตรงตลอดเส้นทาง ระหว่างนั้นเขาก็แกว่งดาบเทพลั่วเสินเพื่อตัดกิ่งไม้และหนามที่ขวางทางไปพลางๆหลังจากเดินไปได้ไม่กี่นาที ในขณะที่พวกเขากำลังเดินผ่านหญ้าที่หนาทึบ ทันใดนั้นแสงสว่างพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า“บ้าจริง!”เย่ฮวาสะดุดจนหน้าเกือบคะมำลงพื้น เขารีบถอยกลับมาเพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ นี้ไว้เย่ฮวาไม่คิดว่าชายแดนของป่าแห่งนี้จะเป็นหน้าผาเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ จึงพบว่ามียอดเขาทรงกระบอกจำนวนนับไม่ถ้วนรายล้อมอยู่รอบๆ จุดที่พวกเขายืนอยู่ก็เป็นหนึ่งในนั้นบนยอดเขาแห่งนี้เป็นป่า และเป็นแผนที่ขนาดเล็กพวกเขามาถึงขอบของแผนที่แล้ว แต่กลับไม่พบอะไรซึ่งหมายความว่าที่นี่ไม่มีสิ่งที่พวกเขาต้องการ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือที่นี่อาจจะไม่มีขุมทรัพย์ให้พวกเขามองหา“กรร!”จู่ๆ ก็มีเสียงมังกรกู่ร้องดังกึกก้องทั่วฟ้า มู่จื่อหานแชร์มุมมองของมังกรวิญญาณวายุม่วงให้กับพวกเขาท่ามกลางทะเลและต้นไม้ มีต้นไม้เก่าแก่ที่สูงตระหง่านมีกิ่งไม้และใบไม้หนาทึบ นอกจากนี้ยังมีหญ้าสีเขียวสองใบที่ไม่เด่นชัดเติบโตอยู่บนกิ่งก้านต้นไม้ด้วยหญ้านี้คล้ายกับวัชพืชที่เติบโตท่ามกลางกิ่งก้านขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งสูงจากพื้นดินสิบกว่าเมตร เป็นเรื่องยากที่จะพบเห็น แต่เย่ฮวาจำหญ้าชนิดนี้ได้!หญ้
