สายลมพัดเบาๆ ทำให้เส้นผมสีฟ้าอ่อนพลิ้วไหวดวงตาแสนเย็นชาของเธอหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากที่มีเสน่ห์เผยอให้เห็น แฟรนทิน่าพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อผู้อาวุโสของเผ่ามังกรนั้นเห็นด้วย ข้าก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธ”เย่ฮวาเลิกคิ้วขึ้น “หมายความว่า…”“คิดเอาเองสิ!”เมื่อแฟรนทิน่าพูดแบบนั้นเธอจึงโบกแขนเสื้อของเธอแปลงร่างเป็นฟีนิกซ์น้าแข็งสีฟ้าที่มีปีกหกปีก บินทะยานขึ้นสู่ท้องนภาอันกว้างใหญ่ลมหนาวพัดผ่าน ทะเลสาบโดยรอบกลายเป็นน้าแข็งอย่างฉับพลัน อุณหภูมิโดยรอบก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเอง ขนนกสีฟ้าที่ดูเหมือนประติมากรรมน้าแข็งค่อยๆตกลงมาหยุดตรงหน้าเย่ฮวาเย่ฮวามองไปที่ขนนกนี้สองวินาที จึงทราบได้ว่าสิ่งนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นตราสัญลักษณ์!เย่ฮวาจับขนนกใส่กระเป๋าเป้อย่างระมัดระวัง เขาประสานมือต่อหน้าแฟรนทิน่าที่บินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าไปแล้วพูดว่า “ขอบคุณ ผู้อาวุโส”ทันใดนั้นแฟรนทิน่าก็กระพือปีกของเธอ บินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและหายตัวไป ในเวลานี้ผู้พิทักษ์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลจึงบินมาและพูดกับเย่ฮวาว่า “หัวหน้าเผ่าได้เดินทางไปแล้ว ข้าก็จะไม่รั้งเจ้าไว้”เย่ฮวายักไหล่และยิ้มให้กับผู้พิทักษ์ “ขอบใจนะ”เย่ฮวาเรียกมังกรยักษ์ระเบิดวายุออกมา จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของเผ่าครึ่งปีศาจแม้ว่าเผ่าครึ่งปีศาจจะตั้งอยู่ในพื้นที่รกร้าง ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความชั่วร้ายและมืดมน แต่หลังจากที่ได้พบเจอครั้งหนึ่งแล้ว เย่ฮ
