มังกรจำนวนมากได้พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภาอันมืดสลัว พื้นที่โดยรอบถูกแรงกดดันจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมทันทีที่เย่ฮวาได้เข้าสู่อาณาเขตของเผ่ามังกรความรู้สึกตื่นตระหนกพลันปรากฎขึ้นเล็กน้อยนี่ไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เมื่อถูกเผ่ามังกรที่มีร่างกายขนาดมหึมาเหล่านี้จ้องมอง ภายในใจของเย่ฮวาจึงเกิดความอึดอัดขึ้นเป็นเพราะเย่ฮวาเคยเดินทางมาที่นี่มาก่อน ผู้พิทักษ์ของเผ่ามังกรจึงจำเขาได้ หลังจากได้ยินว่าเย่ฮวามาที่นี่เพื่อหารือเกี่ยวกับการต่อสู้กับพวกอันเดด จึงนำเย่ฮวาตรงไปยังใจกลางของอาณาเขตเผ่ามังกรภายใต้การนำทางของผู้พิทักษ์เผ่ามังกร เย่ฮวาก็ได้มาถึงรังของเผ่ามังกร ในตอนนั้นเองมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณก็ได้ยืนรอเย่ฮวาอยู่นอกรังแล้วเมื่อเขาเห็นเย่ฮวาอีกฝ่ายจึงยิ้มให้ รอยยิ้มของมังกรศักดิ์สิทธิ์ทำให้เย่ฮวารู้สึกว่าเป็นภาพที่ค่อนข้างแปลกประหลาด“มาหาข้าถึงที่นี่จะต้องมีเรื่องอะไรสินะ มีเรื่องอะไรก็ว่ามาเถิด” มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณเป็นคนตรงไปตรงมา นับว่าประหยัดเวลาทักทายของเย่ฮวาไปด้วยทันทีที่เย่ฮวาเล่าเรื่องใบมีดเวทย์โบราณให้กับมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณตั้งแต่ต้นจนจบรอบหนึ่ง สีหน้าของมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณพลันเปลี่ยนเป็นความจริงจัง ดวงตาของเขาหดลงเล็กน้อย ขณะพูดกับเย่ฮวาว่า “ข้าเข้าใจแล้ว เรื่องนี้ข้าจะเข้าร่วมด้วย”หลังจากที่พูดจบมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณก็ได้ใช้ก
