รงเล็บมังกรตบลงพื้นทีหนึ่ง ก่อเกิดเป็นรอยร้าวขึ้นบริเวณพื้นดิน ในรอยร้าวนั้นมีม้วนกระดาษหนึ่งม้วนที่ค่อยๆ ลอยขึ้นมา ด้านบนนั้นมีรอยประทับของกรงเล็บมังกรอยู่ม้วนกระดาษได้ลอยมาอยู่ตรงหน้าของเย่ฮวา เขาเอื้อมมือออกไปจับมันไว้และมองไปที่มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณด้วยความฉงน “นี่คือ…”มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณกระซิบว่า “นี่คือสัญลักษณ์ความตั้งใจของเผ่ามังกรที่จะร่วมมือกับแผ่นดินใหญ่หลิงเกิงและแดนสวรรค์ในการต่อกรกับเหล่าอันเดด เจ้าต้องรักษาสิ่งนี้ไว้ให้ดี”“เข้าใจแล้ว”ขณะที่เย่ฮวาพูดตอบกลับไปก็ได้ใส่ม้วนกระดาษลงไปในกระเป๋าเป้ เขามองไปที่มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณพูดว่า “ใช่แล้ว ผู้อาวุโส ผมยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”“พูดมาเถอะ” ดูเหมือนมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณจะอารมณ์ดีมาก เขาไม่ได้แสดงท่าทีรำคาญเย่ฮวาเย่ฮวาหยิบกระดาษมันสีเหลืองออกมาหนึ่งแผ่น สีหน้าของมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณที่สงบนิ่งมาตลอดเวลาก็เปลี่ยนไปในทันที ความประหลาดใจฉายชัดบนใบหน้า มังกรที่อยู่บนท้องฟ้าต่างก็ได้บินโฉบลงมานอนราบกับพื้นด้วยความเคารพ ดูเหมือนว่าจะให้ความเคารพต่ออัญเชิญเผ่ามังกรในมือของเย่ฮวาเป็นอย่างยิ่งมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณมองไปที่อัญเชิญเผ่ามังกรและถามด้วยรอยยิ้มว่า “ทำไมเหรอ เจ้าคิดจะมองหาลูกของเผ่ามังกรไปเป็นคู่หูเจ้างั้นรึ?”เย่ฮวาไอกระแอมออกมา “เป็นไปได้จริงๆ เหรอครับ?”“แน่น
