อกไปหาที่หมู่บ้านที่ไกลกว่านี้อีกหน่อย”“ไม่ต้องหาแล้วล่ะ ฉันมีอีกหนึ่งคนพอดีเลย”สิ้นสุดเสียงของเขา สายตาของพี่โจวจึงเหลือบมองไปยังซินเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ เย่ฮวา “เด็กน้อยที่น่ารักแบบนี้ ดูเหมือนว่าคงจะไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านมือใหม่มั้งเนี่ย”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เมืองเลี่ยเยี่ยนเกิดเรื่องขึ้นแล้ว นี่เป็นเจ้าหญิงแห่งเมืองเลี่ยเยี่ยน ตอนนี้คงต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว เธอช่วยดูแลให้หน่อยนะ จะได้เพิ่มจำนวน NPC ภายในเมืองให้เธอด้วยเลย”“เยี่ยมไปเลย!”เมื่อเห็นท่าทางดีอกดีใจของพี่โจว เย่ฮวาก็อดขำออกมาไม่ได้ เขาหันไปพูดกับซินเอ๋อร์ “นี่คือเจ้าเมืองของเมืองนะโม ถ้าหากมีเรื่องอะไรก็บอกเธอคนนี้ได้เลยนะ”“ทะ…ท่านเจ้าเมือง…” ซินเอ๋อร์พูดจาตะกุกตะกักพี่โจวโบกมือ “ไม่ต้องเรียกท่านหรอก เรียกฉันว่าพี่สาวก็ได้”เย่ฮวายักไหล่ จากนั้นจึงเดินนำซินเอ๋อร์เข้าไปในเมืองพี่โจวหันไปพูดกับหญิงสาววัยกลางคนที่กำลังแบกตะกร้าอยู่ด้านหลัง “คุณป้าไอด้าคะ~”ไอด้าหันมามองพี่โจว พี่โจวรีบก้าวเท้าไปด้านหน้าไอด้าจึงรีบโน้มตัวลง “ท่านเจ้าเมืองมีอะไรให้ข้ารับใช้หรือเจ้าคะ?”พี่โจวพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่คือเจ้าหญิงแห่งเมืองเลี่ยเยี่ยน รบกวนป้าไอด้าช่วยดูแลเธอหน่อยนะคะ ภายในวังของฉันไม่มีผู้ติดตาม อีกอย่างก็ยุ่งอยู่กับการดูแลเมืองไม่มีเวลาดูแลเรื่องพวกนี้ด้วย”ไอด้ามองซินเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เย่ฮวา เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีปัญ
