ินได้รับคำสั่ง นางจึงเดินทางออกจากห้องโถงอย่างไม่รอช้า จิ้งหย่าหันมาพูดกับเย่ฮวาว่า“พี่ชายกลับไปก่อนเถอะเจ้าค่ะ อีกเดี๋ยวข้าจะรีบตามไปที่เมืองเลี่ยเยี่ยน!”“อื้อ”เย่ฮวาพยักหน้า หลังจากจิ้งหย่าหายไปเข้าในเทเลพอร์ต ร่างของเธอพลันหายวับไปกับตาเย่ฮวาแอบยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาเคยคิดว่าจะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องและช่วยเหลือจิ้งหย่า แต่ครั้งนี้ไม่รู้ว่าพวกเขาจะได้รับความเสียหายมากขนาดไหนเขารู้สึกผิดจริงๆ ที่นำใบมีดเวทย์โบราณกลับมาโดยไม่ถามจิ้งหย่าก่อน กระทั่งชักนำใบมีดอันทรงพลังนั้นมอบให้โม่อี้หลงส่าวจนทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น……เมื่อใช้วาร์ปกลับมาที่เมือง เย่ฮวาก็เดินทางมาถึงเมืองลั่วเซียวอีกครั้ง เขาจึงใช้เทเลพอร์ตเดินทางต่อไปยังเมืองเลี่ยเยี่ยนทันทีโม่อี้หลงส่าวเลเวลลดลงไปสองเลเวลแล้ว การโจมตีของเซ่เฟิงยังคงบ้าคลั่ง สิ่งนี้ทำให้เย่ฮวารู้สึกได้ว่าพลังของอีกฝ่ายในตอนนี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้แล้วอีกฝ่ายกลืนกินหัวใจและเลือดเนื้ออย่างต่อเนื่อง พลังจึงไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆโม่อี้หลงส่าวเห็นเย่ฮวาเดินทางมาถึง เขาจึงส่งข้อความมาว่า “พวกเราจะยื้อเวลาแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะ ตอนนี้เซ่เฟิงเปลี่ยนจากบอสระดับเทพเซียนเป็นบอสระดับเทพมหากาพย์สีฟ้าแล้ว ขืนยังปล่อยให้เป็นแบบนี้เซ่เฟิงคงฟื้นคืนชีพได้แน่ๆ”เทพมหากาพย์สีฟ้า?เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เย่ฮวาถึงกับตกตะลึงไปครู่หนึ่ง เขารีบเปิดดูค่าสเตตัสของอีกฝ่าย[สังห
