นไปที่หมู่บ้านมือใหม่มาสิบกว่าครั้งแล้ว ไม่มีNPC คนไหนที่สามารถพาตัวมาได้เลย แต่ฉันจะลองอีกสักครั้ง ถ้าหากล้มเหลวจริงๆ ฉันอาจจะต้องหาวิธีอื่นแทน”เย่ฮวาขมวดคิ้ว ไม่มีงั้นเหรอ?ไม่สมเหตุสมผลเลย!เขาครุ่นคิด “งั้นเธอมอบตำแหน่งให้ฉัน เดี๋ยวฉันจะพาทหารออกไปหาให้เอง”พี่โจวตอบตกลงทันที “โอเค!”“ติ๊ง!”“ประกาศจากระบบ: เพื่อนของท่าน [อิหว่านปาป่าวโจว](เมืองหลักเมืองนะโม) ได้แต่งตั้งตำแหน่ง [แม่ทัพใหญ่เจิ้นกว๋อเมืองนะโม] ให้ท่านแล้ว”……“โห! ตำแหน่งสูงขนาดนี้เลยเหรอ?!” เย่ฮวาแอบตกตะลึงพี่โจวยิ้ม “ตำแหน่งนี้ว่างอยู่พอดีน่ะ อีกอย่างนายก็ช่วยพวกเรามาตั้งมาก ตอนนี้ฉันแทบอยากจะมอบตำแหน่งเจ้าเมืองให้นายอยู่แล้ว”“พอเถอะพี่โจว เอาเป็นว่าฉันจะออกไปลองดูก่อนนะ”“อื้อ”เย่ฮวาเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้ากลุ่มทหารลาดตระเวน เขากระซิบถาม “หัวหน้าของพวกนายคือใคร?”ทหารหันไปชี้ NPC ที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองซึ่งอยู่ห่างออกไป ข้างเอวของ NPC ผู้นั้นมีดาบแขวนอยู่ นี่เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลเมืองที่ดูเลวร้ายที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาเย่ฮวาย้ายไปยืนข้างๆ เขา จากนั้นจึงหยิบสัญญาลักษณ์ของกองทัพทหารที่ได้รับจากระบบออกมาจากกระเป๋า “นายรู้จักสิ่งนี้หรือเปล่า?”เจ้าหน้าที่ทหารนายนั้นเห็นตราสัญลักษณ์ก็รีบคุกเข่าลงข้างหนึ่ง “ข้าน้อยขอคารวะท่านผู้บัญชาการใหญ่ขอรับ!”เย่ฮวายักไหล่ ดูเหมือนว่าจะมีประโยชน์จริงๆ ด้วยสินะเขาพูดอย่างตรงไปตรงมา “เตรียม