่าลง “ใต้เท้า ในหมู่บ้านไม่มีข้าวของที่มีราคาอีกแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะขอรับ!”เย่ฮวารีบเดินเข้าไป เมื่อได้ยินหัวหน้าหมูบ้านพูดเช่นนี้เย่ฮวาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้“ลุงใหญ่รีบลุกขึ้นเถอะ”เย่ฮวารีบประคองหัวหน้าหมู่บ้านให้ลุกขึ้น เขาอธิบาย“ลุงใหญ่เข้าใจผิดแล้ว พวกเราเป็นทหารจากเมืองนะโมเมืองนะโมเพิ่งจะก่อตั้งใหม่ได้ไม่นาน การเดินทางมาที่นี่ในครั้งนี้ก็เพื่อมาสอบถามว่ามีเด็กหนุ่มคนใดต้องการเดินทางไปเติบโตที่เมืองนะโมกับผมบ้างก็เท่านั้น”หัวหน้าหมู่บ้าน “หมู่บ้านของพวกเราไม่มีเด็กหนุ่มร่างกำยำหลงเหลือแล้วขอรับ”เย่ฮวายิ้ม “ไม่ต้องมีร่างกายกำยำหรอก ขอแค่เป็นคนที่มีทักษะความสามารถก็พอแล้ว ถ้าหากอยู่ที่นั่นแล้วไม่สบายใจ จะกลับมาอยู่ที่นี่ตามเดิมก็ได้ ผมไม่บังคับ”ระหว่างที่พูด เย่ฮวาจึงหยิบถุงเงินที่มีเงินอยู่ 100เหรียญทองออกมาเย่ฮวาพูดด้วยรอยยิ้ม “ในนี้มีเงินอยู่ 100 เหรียญทองท่านสามารถนำมันไปใช้เพื่อปรับปรุงหมู่บ้านได้ ถ้าหากมีใครเดินทางไปเมืองนะโมพร้อมกับผม และมีความสามารถมากพอ ผมจะมอบเงินให้อีก 100 เหรียญทอง พูดคำไหนคำนั้นแน่นอน!”“ใต้เท้า ท่านคิดว่าข้าไปได้หรือไม่เจ้าคะ?” สิ้นสุดของเย่ฮวา มีเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นเย่ฮวาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา เงินคือพระเจ้าจริงๆด้วยสินะ!เย่ฮวาหันไปส่ายหน้าให้หญิงสาวคนนั้นเบาๆ เงื่อนไขในการอัพเกรดเมืองหลักถึงจะบอกว่าต้องการ NPC แต่ก็ไม่ใช่ว
