ชิงฮว่าซางเดินเข้ามาจากไกลๆ ร่างกายของเธอยังถูกปกคลุมด้วยชุดคลุมสีดำ ซ้ายังมีพลังปราณสีดำทะมึนหมุนวนอยู่รอบตัว ทำให้ผู้คนต่างพากันจ้องมองด้วยความหวาดหวั่นเธอเดินเข้ามาหาเย่ฮวา เขาจึงยิ้มและยื่นโลงศพแก้วให้เธอ “ฉันได้มาแล้วนะ เธอไม่ต้องเป็นกังวล บัทเชอร์แฮนด์จะไม่สามารถทำอะไรโลงศพแก้วได้อีกแล้ว”“อื้ม ครั้งนี้ขอบใจนายมาก ฉันติดสินน้าใจของนายแล้ว” ชิงฮว่าซางพูดด้วยน้าเสียงเรียบเฉยเย่ฮวาโบกมือ “ไม่เป็นไร คนกันเองทั้งนั้น จะมาติดสินน้าใจอะไรกันล่ะ”ชิงฮว่าซางมองเขาด้วยรอยยิ้ม “ฉันจะไปแลกเปลี่ยนกับโม่อี้หลงส่าวแล้ว นายล่ะ?”“ฉัน?”เขายิ้ม “น่าจะอีกสักพักแหละ ตอนนี้ฉันยังจัดการธุระไม่เสร็จเลย”“อืม งั้นฉันไปก่อนนะ”“โอเค~”หลังจากชิงฮว่าซางเดินออกไป เขาจึงติดต่อไปหาพี่โจวให้เธอรีบมาที่นี่ เขาวางแผนที่จะสร้างพันธมิตรให้เธอหากพี่โจวสามารถหาคนช่วยเหลือจากเมืองลั่วเซียวได้ ก็ไม่ต้องกังวลว่าเมืองนะโมจะถูกคนอื่นโจมตีอีกต่อไปในเวลาเดียวกัน มู่จื่อหานก็เดินทางมาหาเขา เขาพูด“เป็นยังไงบ้าง? ตื่นเต้นไหม?”เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า“เซิร์ฟเวอร์จีนกำลังจะมีเมืองหลักที่เจ็ด ก็ต้องตื่นเต้นอยู่แล้วสิ”เขายิ้ม “งั้นพวกเราไปกันเถอะ”“อือ”เย่ฮวาและมู่จื่อหานเดินเคียงไหล่ไปที่วังของเมืองลั่วเซียว ธงอาณาจักรเมืองวิญญาณเปลวเพลิงในครั้งนี้ พวกเขาตัดสินใจที่จะมอบให้กับเมืองลั่วเซียวเพื่อให้เมืองนี้เป็นเมือ
