งภายใต้การดูแลของที่นี่ตอนที่เข้ามาด้านในราชวัง พบว่ามีเหล่าเจ้าหน้าที่ขุนนางฝ่ายบู๊และบุ๋นยืนขนาบสองข้าง ด้านหน้าสุดคือราชาลั่วเจียนั่งอยู่ โดยมีอาซูน่ายืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าการกลับมาของอาซูน่าในครั้งนี้ เธอคงไม่คิดจะกลับไปแล้วสินะอาซูน่ายิ้มให้ทันทีที่เห็นเขาเดินเข้ามา หลังจากผ่านการต่อสู้ในครั้งนี้ ความแข็งแกร่งของเย่ฮวาได้กลายเป็นที่ประจักษ์และได้รับการยอมรับจากทุกคนสามารถสังหารเหวินเคอ สังหารผู้คนได้นับล้าน ถึงขั้นไม่มีใครสามารถต่อกรกับเขาได้ การเป็นปฏิปักษ์กับเขาก็เท่ากับเป็นการรนหาที่ตายมู่จื่อหานยื่นธงอาณาจักรให้เขา เขาก้าวเท้าไปด้านหน้าและยกมือขึ้นคารวะราชาลั่วเจีย “ฝ่าบาท ผมเดินทางมามอบธงอาณาจักรวิญญาณเปลวเพลิงในครั้งนี้เพื่อให้เมืองลั่วเซียวได้มีเมืองย่อยเพิ่มอีกหนึ่งแห่งครับ”ราชาลั่วเจียได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเขาพลันเป็นประกายสว่างวาบ เขาลุกขึ้นยืน “ท่านต้าซือจื๋อกล่าวเกินจริงแล้ว เชิญท่านนั่งก่อนเถิด ทหาร! นำเก้าอี้เข้ามา!”ทหารสองนายเดินเข้ามาพร้อมกับเก้าอี้เบาะนุ่มตัวใหญ่วางไว้กลางวัง เย่ฮวาหันไปมองมู่จื่อหาน จากนั้นพวกเขาจึงนั่งลงบนเก้าอี้ เย่ฮวาพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมนำธงอาณาจักรมาให้พวกท่านในครั้งนี้ ผมเองก็มีเรื่องอยากจะร้องขอเช่นกันครับ”ราชาลั่วเจียมองด้วยความนับถือ “บอกข้ามาเถิดอย่าได้เกรงใจ”เย่ฮวามองธงขนาดเล็กในมือ กล่าวเสียงขรึม “ธงอาณาจักรนี้เมื่อมอบให้กับเมืองลั
