่วเซียวแล้ว ผมอยากให้ท่านครองเมืองต้นโพธิ์รัตติกาล”“เมืองต้นโพธิ์รัตติกาล?”ราชาลั่วเจียขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ค่อยพอใจกับคำขอของเย่ฮวาเท่าไหร่นัก “เมืองต้นโพธิ์รัตติกาลเป็นเมืองที่ทั้งห่างไกลและด้อยค่าทางทรัพยากร เมืองนี้มีประโยชน์น้อยกว่าเมืองชาโรเสียอีก”อาซูน่าก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกระซิบ “ท่านพ่อเพคะเมืองชาโรแม้ว่าจะมีทรัพยากรห้อมล้อมมากกว่า แต่อยู่ห่างไกลจากจุดที่พวกเราอยู่เกินไป หากเกิดเรื่องขึ้นเกรงว่าอาจจะไม่ทันการ อีกอย่างเมืองโพธิ์รัตติกาลก็เคยเป็นเมืองมรดกในยุคโบราณ รอบๆ มีสถานที่มากมายให้สำรวจ หากเจอสุสานบรรพบุรุษ บางทีอาจจะได้ประโยชน์มากกว่านั้นก็ได้นะเพคะ”อาซูน่าหันมาส่งสายตาให้เย่ฮวา เขาจึงเข้าใจได้ในทันทีว่าเธอช่วยพูดแทนเขาเขารีบขอบคุณเธอผ่านสายตา ราชาลั่วเคอพยักหน้า“ก็ได้ สงครามในครั้งนี้ทำให้เราสูญเสียผู้บัญชาการกู่เชวกองทัพจี๋อิ่งก็ได้รับความเสียหายนับหมื่นเพราะต้องคุ้มกันด่านแมกไม้นภา แลกกับการได้ครอบครองเมืองวิญญาณเปลวเพลิงและสร้างความเสียหายให้กับเมืองกระแสวารีอย่างใหญ่หลวง ในเมื่อท่านต้องการเช่นนี้ ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะรับปากท่าน”เมื่อได้ยินราชาลั่วเจียพูดเช่นนี้ เย่ฮวาจึงมอบธงอาณาจักรให้ทหารนายหนึ่ง “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมก็จะได้วางใจ แต่ผมยังมีอีกอย่างที่อยากจะร้องขอ”“ว่ามาสิ”ราชาลั่วเจียมองธงอาณาจักรด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะมองมาที่เขาเมืองหนึ่งเมืองถือว่าเป็นป