“มีอะไรรึ?” อาซูน่าวางอาหารในมือและลุกขึ้นยืนเย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ และกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม“รายงานจากหน่วยลาดตระเวนของด่านแมกไม้นภา แจ้งว่ากองทัพของเมืองกระแสวารีได้บุกเข้าไปในด่านแมกไม้นภาแล้ว”“ว่าอย่างไรนะ!?” อาซูน่าขมวดคิ้วและหมุนตัวเตรียมออกคำสั่งเย่ฮวารีบห้าม “อย่าเพิ่งรีบร้อนครับ พวกเขาเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว ให้พักผ่อนสักหน่อยเถอะ ไม่งั้นกว่าจะไปถึงด่านแมกไม้นภาคงได้หมดแรงเสียก่อน คงหมดกำลังที่จะสู้กับศัตรู”อาซูน่าได้ยินเช่นนี้ก็เห็นด้วยกับความคิดของเขา“หรือว่าเจ้ามีวิธีอื่นอย่างนั้นรึ?”เย่ฮวาพยักหน้าและหยิบวาร์ปกลับเมืองออกมา “นักผจญภัยทุกคนมีสิ่งนี้ติดตัว สามารถกลับไปที่เมืองแมกไม้นภาได้ทันที ถ้าหากท่านเชื่อมั่นในตัวผมและมอบอำนาจให้ผมออกคำสั่งกองทัพที่คุ้มกันอยู่ที่เมืองแมกไม้สงัด ด่านแมกไม้นภาเป็นเรื่องง่ายที่จะคุ้มกันและยากต่อการโจมตีจำนวนทหาร 400,000 นายและนักผจญภัยอีก 100,000คน เพียงพอที่จะรับมือกับศัตรูระหว่างที่รอพวกท่านกลับไปที่ด่านแมกไม้นภาได้”อาซูน่าครุ่นคิดอยู่หลายวินาที เธอจึงหันไปสั่งการกับทหารที่อยู่ข้างๆ “เรียกผู้บัญชาการมาที่นี่!”เมื่อทหารนายนั้นได้รับคำสั่ง เพียงไม่นานชิงเหมี่ยว กู่เชวและหลินอ๋ายก็เดินทางมาถึง ตอนนี้อาการบาดเจ็บของกู่เชวก็เริ่มทรงๆ แล้ว แต่เขาก็ต้องสูญเสียมือขวาตลอดชีวิต หากคิดจะสู้ภายในสนามรบเขาอาจจะต้องใช้เวลาเพื่อฝึกฝนให้ชินกับการใช้มือซ้
