ายชิงเหมี่ยวชำเลืองมองเย่ฮวา บางทีอาจจะเป็นเพราะผลงานภายในสนามรบ ท่าทางของอีกฝ่ายจึงดูเคารพเขามากยิ่งขึ้นเขาถาม “ฝ่าบาทเรียกกระหม่อมมา มีอะไรให้รับใช้หรือพ่ะย่ะค่ะ?”อาซูน่าหยิบจดหมายออกมาหนึ่งฉบับ “กองทัพจำนวนหลักแสนของเมืองกระแสวารีกำลังเข้าสู่ด่านแมกไม้นภา นี่เป็นหนังสือที่ข้าเขียนด้วยลายมือตัวเอง พวกเจ้าประทับตราลงไปในนี้ เพื่อให้นักผจญภัยเรียกกองทัพเมืองแมกไม้สงัดเข้าไปเสริมกำลังที่ด่านแมกไม้นภา”“เอ่อ……”ชิงเหมี่ยวแอบลำบากใจ กองทัพของเขาเองกลับต้องมอบอำนาจให้คนอื่นดูแล จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะไม่เห็นด้วย“ให้กระหม่อมเถอะพ่ะย่ะค่ะ!”กู่เชวก้าวเท้าเข้ามาและรับจดหมายไป หยดเลือดปรากฏขึ้นบนฝ่ามือและแปะลงบนกระดาษ จากนั้นด้านบนจดหมายก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นขณะยื่นกลับไปให้อาซูน่า กู่เชวหันมาพูดกับเย่ฮวา “จักรวรรดิคือสิ่งสำคัญหากกองทัพจั๋วหุนของข้าสามารถสร้างประโยชน์ได้ท่านต้าซือจื๋อสามารถสั่งกองทัพทหารได้อย่างเต็มที่ขอรับ”เย่ฮวายกมือขึ้นคารวะ “ความเสียสละของพวกนายทุกคน ฉันจะไม่มีวันลืม!”หลินอ๋ายก้าวเท้าเข้ามาและประทับตรา ชิงเหมี่ยวเห็นเช่นนั้นแม้ว่าจะรู้สึกกังวลใจ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมประทับตราลงบนกระดาษเช่นกันเมื่อได้รับจดหมายฉบับนี้แล้ว เขาสามารถสั่งการกองทัพทั้งสามของเมืองแมกไม้สงัดได้ในทันที ซึ่งมีกองทัพ NPC มากกว่า 250,000 นายอาซูน่าม้วนจดหมายและยื่นให้เย่ฮวาด้วยสองมือ“ภารกิจคุ้มครองด่านแ
