มกไม้นภา ฝากพวกเจ้าด้วย”เย่ฮวาพยักหน้าหงึกๆ และรับจดหมายไป จากนั้นจึงหมุนตัวเดินไปหาเยว่เอ๋อร์เยว่เอ๋อร์ในฐานะที่เป็นหนึ่งในรองหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิง ในเมื่อเย่ฮวาและมู่จื่อหานยังกลับไปไม่ได้ในตอนนี้อำนาจในการสั่งการภารกิจที่สำคัญย่อมตกเป็นของเธอเขากระซิบบอกเธอว่า “คุ้มกันด่านแมกไม้นภาไว้ให้ดีที่สุด ฉันไม่อยากกลับไปเห็นศพนอนเกลื่อนกลาดอยู่ที่พื้น”เยว่เอ๋อร์หัวเราะ “ไม่ต้องห่วง พวกนายไม่ต้องกลับไปฉันก็สามารถฆ่าคนพวกนั้นได้สบายๆ อยู่แล้ว”“คุยโวโอ้อวดอยู่นั่นแหละ รีบเรียกคนอื่นๆ กลับเมืองเถอะ นี่ก็ได้เวลาแล้ว หลังจากเก็บกวาดคนพวกนั้นเสร็จจะได้ออกไปพักผ่อนกันสักที”พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินไปที่ธงอาณาจักรเพื่อจัดการกับมันต่อเยว่เอ๋อร์ระดมผู้เล่นจำนวน 100,000 คนและกลับเมืองอย่างไม่รอช้า เพียงไม่นานเยว่เอ๋อร์ก็ส่งข้อความมาหาเขา ตอนนี้เธอเรียกกองทัพใหญ่ทั้งสี่ออกมาจากเมืองแล้ว โดยเหลือกองทัพอ๋าวกวงดูแลเมือง 10,000 นายแม้ว่าจะมีจำนวนน้อยลงแต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไร……หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงให้หลัง ค่าพลังชีวิตของธงอาณาจักรก็เหลืออีกเพียงแค่หนึ่งในสิบ ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นอีกครั้งแล้ว อาซูน่าเดินเข้ามาและพูดว่า “พวกเจ้าอดหลับอดนอนตลอดทั้งคืน คงลำบากแย่”เย่ฮวายิ้ม “ไม่เป็นไรครับ ถ้าพักผ่อนกันเต็มอิ่มแล้วพวกท่านก็กลับเมืองเถอะครับ อีกไม่นานพวกผมก็จะกลับเมืองแมกไม้สงัดแล้วเหมือนกัน”“อืม ระว
