กลับไปข้างๆ กองไฟ ยาวอี้หันมามองเขา“พูดขณะที่อาหารยังเต็มปากดูน่าเกลียดมาก นายเป็นถึงหัวหน้ากิลด์ แถมยังเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งของจีน ช่วยรักษาภาพลักษณ์หน่อยไม่ได้เหรอพี่ใหญ่?”เย่ฮวากลืนเนื้อไก่ลงคอ พูดดด้วยรอยยิ้ม “คนกันเองทั้งนั้น จะสำรวมไปทำไม อีกอย่างถ้าฉันเป็นคนห่วงภาพลักษณ์ พวกเธอไม่มีทางได้เห็นสภาพที่แท้จริงของฉันแบบนี้หรอก”ชิงฮว่าซางพูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็หมุนตัวกลับมาที่ธงอาณาจักรเขาแทะเนื้อไก่ย่างจนหมดเกลี้ยง จากนั้นจึงยกมือขึ้นมาตบท้องตัวเองด้วยความพึงพอใจ พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดปาก และตั้งหน้าตั้งตาโจมตีธงต่อ……“พี่ใหญ่! แย่แล้ว!”ตอนที่เย่ฮวากำลังจัดการกับธงอาณาจักรด้วยสมองที่ว่างเปล่า จู่ๆ คนของกิลด์หานเยว่เหมิงที่ดูแลด่านแมกไม้นภาก็ส่งข้อความมาหาเขา“ใจเย็น ค่อยๆ พูด” เมื่อเห็นข้อความ เย่ฮวาก็แอบรู้สึกกังวลใจขึ้นอย่างฉับพลัน ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นเขาก็เลือกที่จะถามออกไปด้วยน้าเสียงปกติมากที่สุด ถ้าหากแม้แต่ตัวเขายังแตกตื่น คงทำให้คนอื่นๆ แตกตื่นเป็นวงกว้างแน่นอน“ผู้เล่นญี่ปุ่นเกาหลีกับ NPC เข้ามาในพื้นที่ของด่านแมกไม้นภาแล้ว คนพวกนั้นน่าจะเข้ามาโจมตีพวกเรา!”เย่ฮวาถอนหายใจ “ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวจะเข้าไปช่วยเสริมกำลัง ”หลังจากวางสาย ชิงฮว่าซางและโม่อี้หลงส่าวก็ได้รับข้อความเช่นเดียวกัน พวกเขาหันมามองเย่ฮวาราวกับกำลังรอฟังว่าจะทำอย่างไรต่อไปเย่ฮวาครุ่นคิด “NPC เหนื่
