“ส่งหว่านเอ๋อร์มาให้ข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะทำลายคนในเมืองของพวกเจ้าให้สิ้นซาก!” พลังงานอันทรงพลังภายในร่างกายของราชาซิวลัวปะทุออกมา สายตาของเขาประกายด้วยความเกรี้ยวกราด ขณะรอบัทเชอร์แฮนด์ส่งตัวหญิงสาวคืนให้เขาบัทเชอร์แฮนด์ไม่ได้ตื่นตระหนก เขาหยิบม้วนกระดาษออกมาใช้งาน วินาทีต่อมาเปลวเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนพลันปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา เขาขยับมือเข้าใกล้โลงน้าแข็งพร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม “ถ้านายกล้าทำอะไรฉันผู้หญิงสุดที่รักของนายได้กลายเป็นเถ้าถ่านแน่นอน ตอนที่เธอมีชีวิตอยู่นายก็ไม่ได้ปกป้องเธอ ตอนตายนายก็ยังคิดจะทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานอย่างนั้นเหรอ?”ราชาซิวลัวรู้สึกเจ็บปวด ราวกับว่ากำลังต่อสู้กับตัวเองอยู่ภายในใจชิงฮว่าซางควบม้าเข้ามาข้างๆ เย่ฮวา เขาจึงหันไปกระซิบถามเธอว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”ชิงฮว่าซางยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ราชาซิวลัวเดิมทีดูแลขุมนรกอเวจี แต่กลับไปรักกับเซียวหว่านเอ๋อร์ซึ่งเป็นหญิงสาวเผ่าเทพ ความรักของทั้งสองถูกกีดกันจากทั้งสองฝั่ง ท้ายที่สุดต้องยอมละทิ้งเผ่าอันเดด ส่วนอีกคนก็ละทิ้งเผ่าสวรรค์เพื่อมาใช้ชีวิตอยู่บนดินแดนหลิงเกิง หมิงกู่ราชาแห่งอเวจีไม่ยอมปล่อยเขา ซ้ายังส่งนายพลอันเดดไปสังหารเซียวหว่านเอ๋อร์ตอนที่ราชาซิวลัวไม่อยู่ เพื่อใช้ซิวลัวในการจัดการกับเผ่าเทพ”เย่ฮวาเห็นราชาซิวลัวไม่เพียงแต่จะร้องไห้จนน้าตากลายเป็นสายเลือด เขาเข้าใจเป็นอย่างที่ว่าภายในใจจะรู้สึกเจ็บปวดขนาดไหนท
