ี่ต้องเสียคนที่ตัวเองรักไปเขากำหมัดแน่นและหันไปมองชิงฮว่าซาง “หลังจากนั้นล่ะ?”เธอถอนหายใจ “แม้ว่าพลังของราชาซิวลัวจะทำให้เผ่าเทพหวาดหวั่น แต่เมื่อเผ่าเทพคนหนึ่งถูกสังหารท้ายที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้กับเผ่าเทพ เทพทั้งหกทำลายร่างของเขา แต่เนื่องจากเทพธิดาแห่งความจริงได้ร้องขอไว้จึงไว้ชีวิตราชาซิวลัว ท้ายที่สุดดวงวิญญาณของราชาซิวลัวจึงกลับไปอยู่ข้างสุสานของเซียวหว่านเอ๋อร์เพื่อคุ้มครองเธอนับหมื่นปี วันเวลาล่วงเลยผ่านไป ร่างของซิวลัวค่อยๆ หลอมรวมกลับคืนมาอีกครั้งและได้มาเจอกับฉัน”“ฮ่าๆๆ…..”บัทเชอร์แฮนด์หัวเราะด้วยความเหยียดหยาม ใบหน้าที่เหี้ยมโหดจ้องมองมาทางพวกเขา “ช่างเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน แต่วันนี้ราชาซิวลัวของพวกนายคงต้องเลือกแล้วล่ะ”ชิงฮว่าซางมองบัทเชอร์แฮนด์ด้วยสายตาเย็นชา “นายคิดจะทำอะไร?”บัทเชอร์แฮนด์กระตุกยิ้ม “ได้ยินมาว่าราชาซิวลัวสามารถถอนตัวจากพันธสัญญาเพื่อเป็น NPC ได้ ความแข็งแกร่งก็เกือบจะเทียบเท่าจักรพรรดิอันเดดด้วย หากมีเขาคุ้มกันคงไม่มีใครโจมตีเมืองหลอมเหลวได้”“แก……”ชิงฮว่าซางอยากจะปฏิเสธ แต่จู่ๆ เธอก็เงียบไปสายตาชำเลืองมองไปที่ราชาซิวลัวที่ยืนแข็งทื่ออยู่ข้างกำแพง ศพของคนรักและการต่อสู้เพื่อพันธสัญญานี้ เกรงว่าแม้แต่เธอก็คงไม่สามารถตัดสินใจแทนเขาได้ราชาซิวลัวหลับตาลง ดูเหมือนว่ากำลังรอให้ชิงฮว่าซางตัดสินใจ เธอเองก็ลำบากใจมากจนต้องหันมามองเย่ฮวาปราดหนึ่ง ก่อน
