ก แต่หลังจากที่เปิดใช้ม้วนกระดาษนี้ ความแตกต่างจึงห่างไกลอย่างเห็นได้ชัดเห็นได้ชัดว่าบัทเชอร์แฮนด์ได้เห็นการต่อสู้ที่อยู่ด้านหลังของพวกเขาแล้ว อีกฝ่ายยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย“อีเย่กูโจว ครั้งนี้พวกนายหนีไปไหนไม่ได้แล้ว!”เย่ฮวายิ้ม “นายจะทำอะไรฉันได้?”บัทเชอร์แฮนด์โบกมือวูบหนึ่ง ตรงหน้าของเขาปรากฏโลงน้าแข็งขึ้นภายในนั้นมีร่างของหญิงสาวนอนอยู่ เธอสวมใส่ด้วยชุดกระโปรงโบราณ ใบหน้าดูงดงามจนน่าทึ่ง ภายในโลกใบนี้มีสาวงามโฉมสะคราญขนาดนี้เลยเหรอ!ดวงตาคู่นั้นยังคงหลับสนิท เธอนอนนิ่งอยู่ภายในโลงน้าแข็งราวกับกำลังหลับลึก แต่พวกเขารู้ดีว่านี่คือศพเธอคือใคร?เมื่อเห็นสีหน้าของบัทเชอร์แฮนด์ ดูเหมือนว่าหญิงสาวคนนี้คงเป็นที่คุ้มกันให้กับพวกเขาได้ ศพนี้มีความพิเศษตรงไหนกันนะ?“หว่านเอ๋อร์……”ตอนที่เย่ฮวากำลังครุ่นคิดถึงสิ่งนี้ จู่ๆ เสียงสั่นคลอนก็ดังขึ้น และเจ้าของเสียงนั้นคือราชาซิวลัว!เย่ฮวาหันไปมองราชาซิวลัวด้วยความประหลาดใจเขาพบว่าอีกฝ่ายกำลังยืนร้องไห้น้าตาเป็นสายเลือดดวงตาของราชาซิวลัวจ้องมองหญิงสาวที่อยู่ในนั้นด้วยความเจ็บปวด ดูไร้เรี่ยวแรงที่จะสู้ต่อไปจบเห่แล้ว!แค่เห็นฉากตรงหน้า เย่ฮวาก็พอจะเดาได้แล้วว่าบัทเชอร์แฮนด์คิดจะทำอะไร!
