เวลาใกล้เข้ามาแล้ว เหลืออีกสิบนาทีจะถูกส่งไปไปที่สนามต่อสู้ เย่ฮวาคุยกับคนในทีมก่อนจะปลีกตัววาร์ปไปที่เมืองเทพพันธะเมื่อมาถึงเมืองเทพพันธะเขาจึงมุ่งหน้าไปยังคุกใต้ดินทันทีกฎของสงครามระหว่างประเทศในครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้ง เดิมทีคิดไว้ว่าจะเข้าสู่การต่อสู้สัก 2-3 ชั่วโมงแล้วค่อยกลับมารับไอเท็มชิ้นสุดท้าย แต่ตอนนี้ถ้าหากเข้าสู่สงครามจะไม่มีโอกาสได้ออกมารับไอเท็มชิ้นสุดท้าย“ตึง”เสียงโซ่เหล็กดังขึ้น ประตูหินขนาดใหญ่ถูกเปิดออกหลูเจี๋ยเอ๋อร์กำลังยืนตีเหล็กที่ถูกไฟเผาจนกลายเป็นสีแดงหลูเจี๋ยเอ๋อร์เห็นเย่ฮวาแล้วแต่กลับไม่คิดจะสนใจเขาเย่ฮวาเรียกก็ไม่ได้ยินเสียงขานรับจากอีกฝ่ายเช่นกัน แต่เขาคุ้นชินกับสิ่งนี้ไปเสียแล้ว ตอนที่อีกฝ่ายกำลังผลิตไอเท็มเขาจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นหลังจากผ่านไป 2-3 นาทีให้หลัง หลูเจี๋ยเอ๋อร์จึงวางดาบสีแดงไว้ในเตาหลอม เขาหมุนตัวเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ไม้และดื่มชาร้อนในแก้ม ซ้ายังพูดด้วยท่าทางสบายๆ“เจ้าหนู มาทำอะไรรึ”เย่ฮวา “เอ่อ พวกผมกำลังจะไปสู้กับศัตรูในสงครามระหว่างประเทศแล้ว ภายในระยะเวลา 2-3 วันอาจจะไม่สามารถกลับมาที่นี่ได้ ตอนนี้ขาดไอเท็มชิ้นสุดท้ายแล้วก็เลยมาดูความคืบหน้าครับ”หลู่เจี๋ยเอ๋อร์หันมามองเย่ฮวาด้วยดวงตาเป็นประกาย“สงคราม? มีกี่คน?”เย่ฮวาคิดและตอบกลับไปว่า “นักผจญภัย 500,000คนและทหารจากแต่ละอาณาจักรรวมทั้งหมด 5,000,000นายครับ”หลูเจี๋ยเอ๋อร์โบกมือ “น่าเส
