ียดายที่ข้าไม่สามารถเข้าร่วมสงครามได้ ไม่เช่นนั้นคงได้รับวิญญาณมาไม่น้อย”เย่ฮวาหยิบหม้อรวมวิญญาณออกมา “ไม่ต้องห่วงครับท่านอาวุโส หลังจากเสร็จภารกิจผมจะนำกลับมาให้ท่านแน่นอน”“ไม่เลวเลย เจ้าช่างเป็นคนที่มีความกระตือรือร้นดีจริงๆ รอข้าก่อน ข้าจะนำอาวุธชิ้นสุดท้ายมาให้เจ้า”พูดจบหลูเจี๋ยเอ๋อร์จึงลุกขึ้นยืนและยื่นมือออกไป พลังปราณสีดำถูกส่งออกมาทำให้เปลวเพลิงภายในเตาหลอมปะทุมากยิ่งขึ้น อุณหภูมิที่อยู่รอบตัวจึงเพิ่มสูงขึ้นด้วยหลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาที หลูเจี๋ยเอ๋อร์จึงดึงดาบออกมา จากนั้นหยิบน้าแข็งลึกลับหมื่นปีออกมาและหย่อนลงไปในบ่อน้าที่อยู่ข้างๆบ่อน้าก่อเกิดเป็นปราณเย็นขึ้นภายในชั่วพริบตาจากนั้นจึงหมุนวนเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว หลูเจี๋ยเอ๋อร์ไม่พูดพร่าทำเพลงรีบโยนดาบตามลงไป“ฉ่า!”ดาบที่ถูกห่อหุ้มด้วยความร้อนเกิดเสียงดังขึ้นหลังจากถูกโยนลงไปในบ่อน้า ปราณความเย็นหนาวเหน็บมากยิ่งขึ้น แต่หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งปราณความเย็นก็มลายหายไป ภายในบ่อน้าเริ่มเดือดปุด หลูเจี๋ยเอ๋อร์โบกมือวูบหนึ่ง ดาบจึงผุดขึ้นมาจากบ่อน้า“ฟึบ!”เสียงเบาๆ ดังขึ้น หลูเจี๋ยเอ๋อร์ใช้มือจับดาบยาวไว้พร้อมกับดูดพลังน้าแข็งลึกลับหมื่นปีเข้าไปในตัวดาบ ดาบยาวจึงกลายเป็นดาบโปร่งแสง ด้านบนมีปราณเย็นหมุนวนอยู่ราวกับเป็นกรวยน้าแข็งแท่งหนึ่งบนฝ่ามือของหลูเจี๋ยเอ๋อร์มีพลังหมุนวนอยู่และส่งเข้าไปด้านในตัวดาบอย่างต่อเนื่อง เย่ฮวาได้รับการแ
