นดินเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เย่ฮวารีบออกห่างจากประตูหิน แต่กลับพบว่าประตูหินค่อยๆ เลื่อนขึ้นคบเพลิงที่อยู่บนกำแพงถูกจุด ทำให้ความมืดบริเวณทางเดินสว่างจ้าขึ้นเย่ฮวายิ้ม “ฉันเดินนำไปก่อนแล้วกันนะ”พูดจบเขาจึงเหยียบไปที่บันไดที่อยู่ตรงหน้าและเดินลงไปด้านล่างแต่ละก้าวเป็นไปอย่างเชื่องช้า การย่างก้าวเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เพราะเกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเหมือนกับตอนที่กดปุ่มสวิตช์อีกที่เขากังวลคือสามสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง เขามีค่าชื่อเสียงที่สามารถฟื้นคืนชีพได้ แต่พวกเธอไม่มี ตอนนี้การเก็บเลเวลเป็นไปอย่างยากลำบาก ถ้าหากตายอยู่ที่นี่คงเสียหายไม่น้อยเลยโชคดีที่ตลอดทางไม่พบอันตรายใดๆ และแล้วพวกเขาก็เดินมาถึงด้านในสุดของทางเดินตรงหน้าพวกเขาคือพื้นที่ว่างเปล่า รอบๆ นี้หมอกจางๆ ปรากฏอยู่ แม้ว่าจะบดบังการมองเห็น แต่กลับเห็นพื้นที่ว่างเปล่าที่อยู่ด้านในได้อย่างชัดเจนเหนือศีรษะของพวกเขาเป็นมิติบิดเบี้ยวสีเขียวหม่นตรงหน้าเป็นสระน้าขนาดเล็กสระน้าใสที่มองเห็นถึงด้านล่างของสระ ในนั้นมีฝูงปลากำลังแหวกว่ายไปมา ดอกบัวใบบัวเติบโตกระจุกตัวรวมกันตรงกลางของสระน้ามีเนินนูนขึ้นมาขนาดไม่ใหญ่เท่าไหร่นัก ด้านบนเนินมีคนกำลังนั่งไขว่ห้างหันหลังให้พวกเขา แม้ว่าจะมองไม่เห็นใบหน้า แต่จากแผ่นหลังและกระโปรงยาวที่ดูประณีตก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะคาดเดาได้ว่าเธอไม่ใช่หญิงสาวธรรมดา“ผู้ที่ถูกเลือก ข้าใช้เวลารอคอยมาเนิ
