“เคล้ง!”ดาบเปลวเพลิงสงครามวาดกลางอากาศจนเกิดเงาดาบขึ้นสองสาย ปลายดาบปะทะเข้าใส่วิญญาณทหารใบมีดที่ยืนอยู่ตรงหน้า เปลวเพลิงแผดเผาทำให้อุณหภูมิที่อยู่รอบๆ สูงขึ้น วิญญาณทหารใบมีดส่งเสียงร้องโหยหวนค่าพลังชีวิตของอีกฝ่ายลดลงฮวบใหญ่“485,124”“953,286”ค่าดาเมจระดับสูงเด้งขึ้นสองครั้ง เย่ฮวาถอยหลังออกไปและใช้สกิลสะบั้นสิบอักขระปะทะเข้าใส่ร่างของมัน ในเวลาเดียวกันมันก็ใช้สกิลสะบั้นสิบอักขระโต้ตอบกลับมาเช่นกันใบมีดเกิดแสงสว่างวาบขณะการโจมตีสองครั้งแทงเข้าใส่ร่างของเย่ฮวา ทว่ากลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บหรือระคายผิวแม้แต่น้อย“138”“202”พี่หน่ายที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้ม “คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เรียกเย่เย่น้อยมา ประหยัดแรงพวกเราไปได้เยอะเลย”เย่ฮวาผายมือ “เธออาจจะยังไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวหานของพวกเธอเก่งกาจขนาดไหน”“พูดจริงพูดเล่นเนี่ย?”เยว่เอ๋อร์หันไปมองเสี่ยวหาน “เสี่ยวหาน แสดงฝีมือให้พวกเราดูหน่อยสิ”“เอ่อ……” มู่จื่อหานลังเล“กลัวอะไรล่ะ คนกันเองทั้งนั้น~”“ก็ได้~”วิญญาณทหารใบมีดง้างใบมีดขึ้นและฟาดลงมาด้วยพลังมหาศาล มู่จื่อหานรีบยกง้าวขึ้น พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวปรากฏขึ้นก่อนจะแตกสลายเป็นผุยผงภายในชั่วพริบตาคริสตัลน้าแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงโรยลงสู่พื้น ร่างของวิญญาณทหารใบมีดยืนแข็งนิ่งอยู่กับที่ มู่จื่อหานวิ่งตรงไปด้านหน้าและขวางเย่ฮวาและวิญญาณทหารใบมีดไว้ จากนั้นใช้ปลายง้าวแทงเข้าใส่อีกฝ่ายง้าวนภาพิรุณเกิดแสงสว
