ั้งคู่ ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับพวกเขาพวกเขาเดินเข้าไปตามทางเดินซึ่งอยู่กลางตู้หนังสือหลังจากเดินเข้ามาสิบนาทีจึงเห็นจุดสิ้นสุดของที่นี่ มันเป็นกำแพงที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหินสีเขียว ด้านบนกำแพงมีประตูหินสีเทาอ่อนนูนออกมาพวกเขาเดินตรงไปที่ประตูหิน หนังสือในมือพี่หน่ายเกิดแสงสว่างวาบ พี่หน่ายจ้องประตูหินอย่างละเอียดและกล่าวเสียงขรึมว่า “เย่เย่น้อย ฉันรู้สึกได้ว่าที่นี่คือเป้าหมายของพวกเรา”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ดูเหมือนว่าคงต้องดูแล้วล่ะว่าจะเปิดประตูหินได้หรือเปล่า พวกเธอถอยออกไปหน่อย”เยว่เอ๋อร์ทำแก้มป่อง “เย่ฮวา นายเป็นพวกใช้กำลังตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย”ระหว่างที่พูด สามสาวก็ถอยหลังออกไป ดาบในมือของเย่ฮวาเกิดแสงสว่างวาบหนึ่งสายจนแสบตา เย่ฮวาใช้พลังทั้งหมดบนร่างกายส่งไปที่แขน จากนั้นก็ใช้ปลายดาบฟาดเข้าใส่ประตูหินอย่างรุนแรง“ตูม!”พลังงานแผ่ซ่านไปทั่ว สามสาวตกใจจนต้องรีบถอยหลังออกไป ตู้หนังสือที่อยู่รอบๆ กระจุยกระจายไปทั่วทุกสารทิศ ตู้ชนเข้าด้วยการจนกลายเป็นผุยผงตอนที่พลังงานหายไป เย่ฮวาก็เลิกคิ้วขึ้น พลังงานที่หมดที่ถูกส่งออกไปไม่ได้ทำให้ประตูหินเสียหายแม้แต่น้อยเยว่เอ๋อร์ก้าวเท้ามาด้านหน้าและอุทานเสียงเบา “ใช้แรงก็ไม่ได้ช่วยเหรอเนี่ย”มู่จื่อหานชี้ไปที่รูเล็กๆ ที่อยู่บนประตูหิน “ตรงนี้มีรูเหมือนเป็นที่เสียบกุญแจด้วย หรือว่าเราต้องใช้กุญแจเพื่อเปิดประ
