ับอุทานด้วยความตกตะลึง “ใหญ่ชะมัดเลย หลิงยวี่หนังสือพระคัมภีร์ที่หลงเหลืออยู่บอกฉันว่าที่นี่แหละ แต่มันไม่ได้บอกว่าอยู่ส่วนไหนของที่นี่”เย่ฮวายักไหล่ “ในเมื่อหลิงยวี่หนังสือพระคัมภีร์ที่หลงเหลืออยู่บอกว่าอยู่ที่นี่ ก็ถือว่าเรามาถูกทางแล้ว ใช้เวลาหาไม่นานหรอก ไม่ต้องรีบร้อน”เยว่เอ๋อร์มองไปยังด้านในซึ่งแทนที่ด้วยความมืด ในนั้นไม่มีจุดสิ้นสุดแสงสว่างจึงเข้าไม่ถึง จึงทำให้ผู้คนเข้าใจว่าพื้นที่ใต้ดินนี้มีขนาดใหญ่มากใต้ดินแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก พวกเขาคงต้องเข้าไปสำรวจจึงจะรู้ข้อเท็จจริงของสิ่งนี้เขาเดินนำเข้าไปด้านในอย่างช้าๆ โดยมีสามสาวเดินตามหลัง สายตากวาดมองไปรอบๆ ด้วยความสงสัยห้องสมุดใต้ดินที่เงียบสงัด ได้ยินแค่เสียงฝีเท้าและเสียงลมหายใจของพวกเขา ที่นี่ให้ความรู้สึกราวกับเป็นสถานที่ไร้ชีวิต“ฟิ้ว!”ตอนที่เย่ฮวากำลังเดินเข้าไปด้านใน จู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงเสียงลมข้างตัว เขาออกแรงเล็กน้อยเพื่อเบี่ยงตัวไปข้างๆ เพื่อมายืนขวางสามสาวไว้ วินาทีต่อมาพลังงานหนึ่งจึงปะทะเข้าใส่กลางอกของเย่ฮวา จนเขาเผลอเปล่งเสียงออกมา“129,534”ค่าพลังชีวิตของเขาลดลงเล็กน้อย เขารีบหันไปมองผู้โจมตีอย่างไม่รอช้าคนที่โจมตีพวกเขาคือนักรบเกราะเหล็ก ดูท่าทางน่าจะเป็นทหารที่อยู่ในเมืองแห่งนี้ แต่ทหารที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นแค่ร่างที่เกิดจากพลัง คาดว่าคงจะลาโลกนี้ไปนานแล้วเขารีบเปิดดูค่าสเตตัสของมอนสเตอร์ตัวนี้และรีบแชร์เข้าไปใน
