กปรักหักพังที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกล่าวเสียงขรึม “ที่นี่แหละ!”เยว่เอ๋อร์พึมพำ “พวกเราต้องหาทางเข้าที่นี่เหรอ? ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ”“เรื่องนี้ฉันจัดการเอง พวกเธอถอยออกไปก่อน”พูดจบเย่ฮวาจึงดึงดาบออกมา เขาดีดตัวขึ้นจากพื้นและปล่อยสกิลใบมีดแปดวายุออกไป“ตูม!”เสียงดังกระหึ่ม ร่างของเย่ฮวาย้ายไปยืนอยู่กลางซากปรักหักพัง รอบๆ ตัวเกิดพลังงานอันบ้าคลั่งปะทุขึ้นหลายสาย ลมพายุพัดซากปรักหักพังจนกระเด็นลอยออกไปเพียงชั่วพริบตาพื้นที่แห่งนี้จึงกลายเป็นความว่างเปล่าเขาเก็บดาบและตะโกน “เรียบร้อยแล้ว เข้ามาหาได้เลย……เฮ้ย!”จู่ๆ ร่างของเขาก็จมลงไปด้านล่าง สมองของเย่ฮวาว่างเปล่าชั่วขณะ เขารีบมองลงไปด้านล่างและเปิดใช้แสงสว่างจากไอเท็มที่อยู่บนตัวเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่ร่างของเขาจะกระแทกเข้ากับพื้น เย่ฮวารีบใช้สกิลใบมีดเจาะทะลวง การโจมตีถูกส่งออกไปพร้อมๆ กับร่างของเขาที่ลงมายืนอยู่บนพื้นรองเท้าบูทของเขากระแทกลงกับพื้นจนเกิดหลุมตื้นๆรอบตัวมีเศษหินหล่นลงมาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นการมองเห็นก็ค่อยๆ กลับคืนมาอีกครั้งตอนนี้เขายืนอยู่ในห้องสมุดใต้ดินที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมัน ภายในนี้มีตู้หนังสือจำนวนมากและมีคัมภีร์โบราณเต็มไปหมดเนื่องจากมีอายุค่อนข้างมาก ชั้นหนังสือในบางพื้นที่พังทลายลงมา แต่ส่วนใหญ่ก็ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์เย่ฮวาส่งข้อความเข้าไปในกลุ่ม สามสาวจึงกระโดดตามลงมา พี่หน่ายกวาดตามองไปรอบๆ พร้อมก
