าะโชคชะตา โชคชะตาที่ขีดเขียนให้เกิดขึ้นและกำหนดให้ดับไป……ช่วงมื้อค่า กวาจื่อและหลิวหลีเดินทางมาที่บ้านพักของพวกเขา ทุกคนนั่งล้อมโต๊ะอาหารกันพร้อมหน้า“หลี~”“เสียน~”“หลี ฉันรักเธอ~”“เสียน ฉันก็เหมือนกัน~”เย่ฮวาและเยว่เอ๋อร์ถูแขนพร้อมกับทำท่าขนลุกอย่างไม่หยุด “แม่เจ้าโว้ย ขนลุกหมดแล้ว~”กวาจื่อกลอกตาใส่เย่ฮวา “นายจะไปเข้าใจอะไร นี่เขาเรียกว่ารักแท้อยู่ยงคงกระพัน”เย่ฮวากระตุกมุมปาก “ถ้างั้นรักของนายก็คงราคาถูกจริงๆ~”หลิวหลีมุ่ยปากทันที “หัวหน้าอย่าพูดให้ร้ายอาเสียนของฉันนะ~”มู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์หน้าอึมครึม การแสดงออกถึงความรักที่เกินจริงของพวกเขาทั้งสองคนเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน บรรยากาศในค่าคืนนี้จึงน่าอึดอัดเป็นอย่างมากหลังจากผ่านมื้อค่าไปแล้ว เย่ฮวาจึงพูดกับกวาจื่อว่า“พวกนายสองคนหยุดก่อนเถอะ ฉันมีเรื่องทางการจะคุยกับนาย”“หลี รอฉันแป๊บนึงนะจ๊ะ~” กวาจื่อส่งสายตาอาลัยอาวรณ์ให้หลิวหลี“อือ ฉันจะรอนะเสียน~”“จุ๊บๆ~”“ผัวะ!”เย่ฮวาตบโต๊ะพร้อมกับถลึงตามองพวกเขาทั้งสองคนด้วยความโกรธ “พวกนายสองคนพอได้แล้ว มาแสดงความรักอย่างเปิดเผยกันตรงนี้ ไม่กลัวฟ้าผ่ากันหรือไง?”“เย่ฮวา นายอย่าโกรธสิ หลีของฉันตกใจแย่เลย~”“ฮื้มมม!”เย่ฮวาสบถด่าใส่หน้ากวาจื่อ “คืนนี้นายไปเลือกผู้เล่นออกมา 200 คน ฉันจะวาดแผนที่ให้นาย นายต้องไปดินแดนสาบสูญซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแผนที่หลิงเกิงเพื่อไปรับผู้เล่นส่วนหนึ่งมาที่นี่
