ว่าคุณภาพสีขาวของมันหมายถึงอะไร”มู่จื่อหานถอนหายใจเบาๆ “นายอาจจะเล่นเกมมาไม่มาก หากเทียบกับการตั้งค่าของเกมอื่นๆ ก่อนหน้านี้ระดับขาวน่าจะหมายถึงไอเท็มที่มีคุณสมบัติต่าสุด ซึ่งโดยทั่วไปแล้วไอเท็มที่มีความแข็งแกร่งที่สุดคือสีม่วงไม่ก็สีส้ม”“ถ้างั้นก็น่าเสียดายจริงๆ มันเป็นแค่ไอเท็มสีขาวเท่านั้น แต่โชคดีที่มันอยู่ระดับเทพมหากาพย์ แค่นี้ก็พอใจมากแล้วล่ะ” เย่ฮวาปลอบใจตัวเองมู่จื่อหานยิ้มจางๆ “ถ้างั้นไอเท็มชิ้นนี้ก็เป็นของนายแล้วสินะ”เย่ฮวาโบกมือ “จะดีเหรอ?”มู่จื่อหานมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันเป็นผู้เล่นอัศวินอาชีพลับ ยังไงก็ใช้ไม่ได้อยู่แล้ว ที่นี่มีแค่พวกเราสองคน หรือนายจะเอาไปให้คนอื่นใช้ล่ะ?”เย่ฮวายักไหล่ เขาไม่พูดพร่าทำเพลงรีบใส่มันกลับเข้ากระเป๋า “ฉันจะไปที่แดนสวรรค์เพื่อถามอาจารย์ว่าจะนำเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณไปหลอมเป็นอาวุธได้ที่ไหน เดี๋ยวเธอใช้น้าแข็งเหมันต์แห่งรักวาร์ปไปหาฉันที่นั่นนะ”“ฉันไปแดนสวรรค์กับนายได้เหรอ?” มู่จื่อหานชี้หน้าตัวเองพร้อมกับถามราวกับทำตัวไม่ถูก“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? จอมยุทธ์พเนจรน้าแข็งศักดิ์สิทธิ์ก็เคยเป็นอาชีพลับที่เทพน้าแข็งเหมันต์เป็นผู้สืบทอด ดังนั้นครึ่งหนึ่งของเธอก็เป็นคนจากเผ่าเทพเหมือนกันไม่ใช่เหรอตามมานะ”พูดจบเขาก็เปิดใช้วาร์ปทันที ภาพตรงหน้าบิดเบี้ยวอยู่ครู่หนึ่ง วินาทีต่อมาเขาก็มาถึงประตูทางเข้าวิหารของเผ่าเทพแดนสวรรค์หลังจากนั้นมู่จื่อหานก็ปรากฏตัว
