ขึ้นข้างๆ เขา ผู้คุ้มกันเผ่าเทพทั้งสองที่ยืนเฝ้าประตูเห็นเย่ฮวาเดินทางมาถึงพวกเขายกมือซ้ายขึ้นมาทาบที่กลางอกพร้อมโน้มตัวลงเล็กน้อย “ท่านต้าซือจื๋อ”เย่ฮวาโบกมือจากนั้นก็เดินเข้าไปด้านในพร้อมกับมู่จื่อหาน หานหลินและจิ้งหย่าอยู่ในห้องโถงทั้งคู่ ตอนที่เห็นเย่ฮวามาถึง หานหลินและจิ้งหย่าจึงเดินตรงเข้ามา พวกเธอมองเย่ฮวาและเหลือบมองมู่จื่อหานที่ยืนอยู่ข้างๆ หานหลินกระซิบถาม “นี่คือ……”จิ้งหย่ายิ้มด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย “ข้าเคยเจอนางนางคือพี่สะใภ้ของข้าเอง”เย่ฮวามองจิ้งหย่าด้วยความประหลาดใจ จากนั้นจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เธอนี่ช่างเจรจาจังเลยนะ”มู่จื่อหานโบกมือทักทาย “สวัสดี~”หลังจากทั้งสามคนทักทายกันแล้ว เย่ฮวาจึงหยิบเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณขึ้นมา เขาถามหานหลินว่า “ท่านหานหลิน นี่คือโลหะหายากเก้าชิ้นที่ผมได้มาจากแดนปีศาจแต่ผมไม่รู้ว่าใครจะสามารถหลอมมันให้กลายเป็นไอเท็มได้บ้าง”หานหลินยื่นมือออกมาหยิบเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณพร้อมกับเพ่งมองอย่างละเอียด จิ้งหย่าก็หยิบไปหนึ่งชิ้นเช่นกัน หลังจากดูอยู่ครู่หนึ่ง เธอจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า“วัสดุหายากจริงๆ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นของที่ดีที่สุด แต่สำหรับแผ่นดินใหญ่หลิงเกิงแล้ว เป็นเรื่องยากที่จะหาวัสดุได้ดีกว่านี้”หลังจากพูดจบจิ้งหย่าจึงยื่นเหล็กวิจิตรลึกลับโบราณกลับมาให้เขา “ความสามารถของปู่โอเหวินยังไม่สามารถหลอมสิ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์ หากให้เขาหลอมไอเท็มให้ท่านเก