์ตลอดทางหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง พวกเขาเดินทางมาถึงแค่ครึ่งทางเท่านั้น เมื่อเห็นระยะห่างจากจุดที่เขายืนอยู่ เย่ฮวาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ช่างเถอะ ดึกๆ ค่อยกลับมาจัดการพวกมันต่อแล้วกัน”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ จากนั้นพวกเขาก็ออกจากระบบหลังจากอาบน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เย่ฮวาจึงเดินออกมาจากห้อง ลินดาเตรียมซุปไว้บนโต๊ะแล้ว นอกจากนี้ยังมีกล่องอาหารสีฟ้าอีกหนึ่งชุด ในนั้นมีอาหารปรุงสุกที่ลินดาทำเตรียมไว้ให้ ครั้งนี้เยว่เอ๋อร์และลินดาก็ไปพร้อมกับพวกเขาด้วยคุณมู่ให้ลินดามาเป็นผู้คุ้มกันมู่จื่อหาน ในเวลาเดียวกันเธอมีหน้าที่ดูแลชีวิตประจำวันของพวกเขา เมื่อคืนเป็นเพราะเธอไม่ได้ไปด้วยกัน จึงทำให้มู่จื่อหานตกอยู่ในอันตราย โชคดีที่ท้ายที่สุดเธอไม่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์นั้นคุณมู่ไม่ได้ถือโทษโกรธเธอ แต่ลินดารู้ดีว่าเธอเองก็มีส่วนผิด ครั้งนี้ต่อให้พวกเขาบอกให้ลินดาอยู่บ้าน เธอก็ยืนกรานที่จะไปด้วยอย่างไม่มีเงื่อนไขมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์เดินจูงมือกันลงมาด้านล่าง เย่ฮวายิ้ม “ไปกันเถอะ”หลังจากรับกุญแจรถมา เย่ฮวาก็หิ้วกล่องข้าวและเดินออกจากบ้านทันทีดูเหมือนว่าคงคำนึงถึงจำนวนผู้โดยสารบนรถแล้ว คุณมู่จึงส่งรถแบบสี่ประตูมาให้พวกเขา หลังจากวางกล่องข้าวและซุปไว้ท้ายรถ พวกเขาก็ขึ้นรถและมุ่งหน้าสู่ห้องเช่าที่เย่ฮวาเคยอาศัยอยู่……เมื่อเดินทางมาถึงและจอดรถเรียบร้อยแล้ว ทุกคนจึงเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนเสียงเคาะประตู
