กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “จากสภาพของกวาจื่อพรุ่งนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว บ้านพักที่นั่นยังมีห้องว่างอีกหนึ่งห้อง ไม่รู้ว่าเธอจะอยู่ได้หรือเปล่า”ในที่สุดใบหน้าที่เย็นชาของเสี่ยวหลีก็กลับมาอ่อนโยนอีกครั้ง “ขอบคุณนะเย่ฮวา”เย่ฮวายักไหล่ “ช่วยไม่ได้ ฉันเกิดมาเพื่อพ่ายแพ้ให้กับผู้หญิงอยู่แล้ว”……เวลาในช่วงกลางดึกผ่านไปอย่างรวดเร็ว เสี่ยวหลีนอนหลับไปหลายชั่วโมงแล้ว ใบหน้าของเธอแสดงออกให้เห็นถึงความเหนื่อยล้า เย่ฮวากลับไม่ได้นอนตลอดคืน เขาเพียงแค่นั่งงีบอยู่ข้างๆ เตียงเจ็ดโมงเช้า มู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์เดินทางมาถึงที่นี่พร้อมกับกระติกน้าร้อน ในนั้นมีซุปปลาที่ลินดาทำให้กวาจื่อโดยเฉพาะ ตอนที่เปิดฝาเพื่อรินซุป กลิ่นหอมๆ ก็ลอยฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง เย่ฮวาเดินลงไปซื้ออุปกรณ์สำหรับล้างหน้าแปรงฟันจากซุปเปอร์มาเก็ต จากนั้นเขาและเสี่ยวหลีก็ผลัดกันล้างหน้าแปรงฟันเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่นช่วงเช้ามีตำรวจสองนายเข้ามาสอบปากคำ หลังจากจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็กลับมาที่บ้านเช่า เย่ฮวาเก็บของต่างๆ ภายในห้องตัวเองและเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ทั้งชุด ที่นี่จะกลายเป็นห้องของเสี่ยวหลีชั่วคราว เธอให้เหตุผลว่าจะมาอยู่ดูแลกวาจื่อที่นี่จนกว่าเขาจะหายดีเย่ฮวาเดินออกไปซื้อผักและเนื้อสัตว์ต่างๆ เขามาเก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อประหยัดเวลาเสี่ยวหลีไม่ต้องออกจากบ้านเพื่อไปซื้ออาหารให้กวาจื่อทุกวัน หลังจากจัดการทุกอย
