รถกลับวิลล่า ส่วนเสี่ยวหลีเธอกลับยืนกรานที่จะอยู่เฝ้ากวาจื่อ ดังนั้นเย่ฮวาจึงต้องอยู่ด้วย เรื่องในครั้งนี้เกิดขึ้นก็เป็นเพราะเขา ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาใช้ห้อง A01 ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในคืนนี้แขนของเขาก็มีบาดแผลเช่นกัน แต่เป็นแผลเปิดแค่เล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไร แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกโล่งใจที่สุดก็คือสามสาวไม่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ตอนนี้เป็นช่วงกลางดึกแล้ว เย่ฮวานั่งงีบอยู่ข้างๆ เตียงกวาจื่อ จู่ๆ เสี่ยวหลีที่นอนฟุบอยู่ข้างเตียงเสียวหลีก็ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องไปเมื่อเห็นเธอเดินออกไป เย่ฮวาก็รู้สึกว่าคงต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของเธอด้วย เธออุตส่าห์มาหาพวกเขาถึงที่นี่แต่กลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ช่างโชคร้ายจริงๆเย่ฮวาเดินออกมานอกห้องก็พบว่าเสี่ยวหลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวที่วางอยู่ตรงทางเดิน เธอกำลังนั่งครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เย่ฮวาเดินมานั่งข้างๆ เธอพร้อมกับกระซิบ“เรื่องวันนี้คงทำให้เธอตกใจมากสินะ พรุ่งนี้ฉันจะดูแลกวาจื่อเอง เธอกลับไปพักผ่อนเถอะ”เธอส่ายหน้าพร้อมกำหมัด “กวาจื่อได้รับบาดเจ็บเพราะปกป้องพวกเรา ฉันกลับไปไม่ได้หรอก”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น “แต่เธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งนะ ออกจากบ้านนานขนาดนี้คงดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่”เธอรีบพูดโต้แย้ง “ฉันอายุ 19 แล้วนะ ฉันรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่”เมื่อได้ยินเช่นนี้ เขาจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ และ
