นอาย “ไม่หรอก เธอกับหัวหน้าพ่าวโม่ต่างหากล่ะที่สวยกว่าในเกมเยอะเลย”“คิคิ เรียกฉันว่าเยว่เอ๋อร์ก็พอแล้วล่ะ”ระหว่างที่พูด เธอก็ชี้ไปที่มู่จื่อหาน “แล้วก็เรียกเธอว่าเสี่ยวหานนะ ฉันอนุญาต”มู่จื่อหานยิ้ม “สวัสดีนะ~”หลิวหลีพยักหน้าเบาๆ “สวัสดีรองหัวหน้าเสี่ยวหาน”กวาจื่อยืนเกาท้ายทอยพร้อมหัวเราะร่า “พวกเราอย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนี้เลย เข้าไปคุยด้านในเถอะ”เย่ฮวากวาดตามองรอบๆ ก็พบว่าสายตาของคนอื่นๆกำลังมองมาที่พวกเขา โดยเฉพาะผู้ชายที่กำลังมองมายังสามสาวพวกเขาเดินขึ้นลิฟต์เพื่อขึ้นมาที่ชั้นสาม ซึ่งเป็นชั้นที่จองห้องไพรเวทไว้ภายในห้องไพรเวทมีโต๊ะกลมหมุนอัตโนมัติ ตรงกลางมีอุปกรณ์สำหรับรับประทานอาหารเตรียมไว้พร้อมแล้วซ้ายๆ กำแพงมีโซฟายาวสองตัวและโต๊ะน้าชาอีกหนึ่งโต๊ะบนโต๊ะนั้นมีของหวานและขนมทานเล่นถูกจัดเตรียมไว้พวกเขานั่งลงบนเก้าอี้ จากนั้นกวาจื่อก็เริ่มเปิดบทสนทนาเป็นคนแรก“เสี่ยวหลี เธออยากขอลายเซ็นเย่ฮวาไม่ใช่เหรอ?”กวาจื่อเอ่ยเตือนหลิวหลีเพิ่งนึกขึ้นได้ เธอรีบหยิบการ์ดออกมาจากกระเป๋าเป้ด้านหลัง มันคือการ์ดที่ทางหลิงเกิงตีพิมพ์ออกมาโดยมีรูปของผู้เล่นระดับท็อปๆ ปรากฏอยู่บนนั้นการ์ดที่แจกให้ฟรีหลังจากจบการแข่งขันตัดสินใต้หล้า ดูเหมือนว่าหลิวหลีคงจะไปถ่ายออกมาเองสินะเย่ฮวาหยิบการ์ดที่เป็นรูปหน้าของตัวเองออกมา บนการ์ดเป็นภาพตอนที่เขาไปพิชิตเมืองเทพพันธะ และกำลังสู้อยู่ท่ามกลางผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์เกาหล
