าน์เตอร์พร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยังมีห้องใหญ่ว่างไหม?”สาวน้อยเกิดอาการตื่นตระหนก เธอเองก็คงคิดไม่ถึงว่าเขาจะรู้จักกับผู้จัดการเฉิงจริงๆ พนักงานเก่าของที่นี่เคยเห็นหน้าเย่ฮวาแค่สองครั้งเท่านั้น ส่วนพนักงานใหม่ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะไม่รู้จักเขา เธอรีบพยักหน้าหงึกๆ “ยังมีค่ะ แต่ห้องนี้ถูกจองไว้ตอนสามทุ่มค่ะ…”เสี่ยวเฉิง “ห้อง A03 จบตอนสามทุ่มไม่ใช่เหรอ? ถึงเวลานั้นก็ให้คนไปเก็บกวาดให้เรียบร้อย ย้ายแขกที่จองห้อง A01 ไปห้อง A03 ถึงเวลานั้นเดี๋ยวฉันจัดการเอง”เธอพยักหน้าด้วยท่าทางใสซื่อ “ค่ะ”เย่ฮวาโบกมือ “ไม่ต้องหรอก พวกเรามากันห้าคน จองห้องกลางก็ได้”“ไม่ต้องห่วงครับ ผมจัดการได้” พูดจบเขาก็เดินนำเย่ฮวาและคนอื่นๆ มาที่ห้อง A01 ทันทีที่เข้ามาด้านใน ก็มีพนักงานนำผลไม้และขนมทานเล่นเข้ามาส่งหลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวเฉิงก็ยิ้มให้เย่ฮวาและพูดทิ้งท้ายว่า “ขอให้มีความสุขนะครับ ผมขอตัวไปทำงานก่อน”เย่ฮวาพยักหน้า “รบกวนหน่อยนะ”ตอนที่ประตูถูกปิดลง กวาจื่อก็ใช้ฝ่ามือทุบหลังเย่ฮวา“ใช้ได้นี่หว่า สนิทกับผู้จัดการของ KTV ด้วยเหรอเนี่ย!”เย่ฮวายิ้มแห้งๆ ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น มู่จื่อหานหันมาสบตากับเขาก่อนจะยิ้มเงียบๆ โดยไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกันกวาจื่อเริ่มร้องเพลงเป็นคนแรก จากนั้นพวกเขาทั้งสี่คนก็ต้องติดอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวน เขาเลือกร้องเพลง ‘ถึงต้องตายก็จะรัก’ ของเติ้งจื่อฉี
