กลับมาเสอเสวียนอียืนอยู่ด้านหน้าเสอลี่หยาง เขามองเย่ฮวาพร้อมพูดด้วยน้าเสียงไม่แยแส “ได้ยินว่าเจ้าสังหารคนของตระกูลเสอไปถึงสามคน วันนี้คงปล่อยเจ้าไว้ไม่ได้”เย่ฮวาผายมือ “เรื่องนี้ค่อยคุยกัน ตอนนี้ฉันต้องการให้เสอลี่หยางคุกเข่าขอโทษภรรยาของฉันก่อน ไม่เช่นนั้นก็อย่าหวังเลยว่าจะมีชีวิตต่อไป!”ทุกคนต่างพากันกลั้นหายใจด้วยความประหม่าสายตาจ้องมองเย่ฮวาที่ไม่กลัวตายด้วยความสับสนเมื่อเสอเสวียนอีรู้สึกได้ว่าเย่ฮวาไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา จึงเกิดความเกรี้ยวกราดขึ้น เขาแผดเสียงพุ่งตัวเข้าใส่เย่ฮวา เสว่หลินรีบขยับตัวเพื่อเข้ามาช่วยเขา แต่จู่ๆก็ถูกล็อกนิ่งอยู่กับที่ด้วยสกิลโซ่พันธนาการ จากนั้นเขาก็สั่งให้ร่างโคลนวิ่งไปจัดการกับเสอลี่หยางฝ่ามือหนากราชากร่างของเสอลี่หยางไว้ จากนั้นใช้ขาอีกข้างกดตัวของอีกฝ่ายให้คุกเข่าลงตรงหน้าเสว่หลินเสอลี่หยางส่งเสียงร้องโอดครวญออกมา เสอเสวียนอีใบหน้าแข็งทื่อราวกับเหล็ก เขาหันมามองเย่ฮวาด้วยสายตาอาฆาตเย่ฮวากล่าวเสียงขรึม “หากไม่ขอโทษด้วยความจริงใจฉันก็จะอัดนายจนกว่านายจะยอมทำอย่างจริงใจ กดหัวของเขากระแทกกับพื้น”“ตึง!”เสียงดังอื้ออึง หน้าผากของเสอลี่หยางกระแทกลงบนพื้นอย่างดุเดือดเสอเสวียนอีโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เขาจึงปรี่เข้าหาเย่ฮวาอีกครั้ง เย่ฮวากวาดตามองด้วยสายตาเย็นยะเยือก เท้าข้างหนึ่งกระทืบลงบนพื้น พลานุภาพแห่งราชาศักดิ์สิทธิ์ถูกเปิดใช้งานส่งผลให้ค่าสเตตัสทั้งหมดเ
