จวนของตระกูลมาวเงียบสงัดจนน่ากลัว ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เย่ฮวาเป็นตาเดียวหากเขาไม่เชื่อฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดแม้เพียงเล็กน้อยเสว่หลินและคนอื่นๆ อาจมีอันตรายถึงชีวิต ในที่สุดเขาจึงหุบยิ้มและเข้าสู่โหมดเคร่งขรึมใครคุกคาม เขาก็จะคุกคามโต้ตอบกลับไป ไม่ว่าใครหน้าไหนที่กล้าคุกคามคนหรือทุกอย่างที่เป็นของเขา เขาก็คงไม่สามารถควบคุมเพลิงแห่งความเกรี้ยวกราดภายในร่างกายได้อีกต่อไป!หัวหน้าตระกูลเสอสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเขาอีกฝ่ายจึงรีบเข้ามาจากทางด้านหลังและดึงกริชที่มีแสงสว่างออกมา จากนั้นก็ต่อมาที่กลางลำคอของเย่ฮวา“เย่ฮวา!”เสว่หลินตะโกนเรียกชื่อเขา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล ใบหน้าที่เย็นชาของเธอ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นหญิงสาวผู้หวาดกลัวอย่าสมบูรณ์ สิ่งเดียวที่ทำให้เย่ฮวารู้สึกประหลาดใจก็คือ แม้ในช่วงเวลาที่อันตราย เธอกลับเป็นห่วงความปลอดภัยของเขา“ในเมื่อเย่ฮวาถูกจับกุมตัวแล้ว วันนี้พวกข้าจะยอมปล่อยตระกูลมาวไป หลังจากนี้อย่าได้รับคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเข้าตระกูลอีก ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าได้ถูกตะเพิดออกจากเมืองสวรรค์ลึกลับเป็นแน่!” หัวหน้าตระกูลโหวกล่าวเสียงขรึมเย่ฮวาส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ หัวหน้าตระกูลเสอเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของเย่ฮวา เขาจึงใช้กริชจ่อมาที่กลางลำคอของเย่ฮวาพร้อมถามด้วยน้าเสียงเย็นชา“หัวเราะอะไร?”เย่ฮวาหยุดยิ้ม หันหน้ากวาดตามองตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดพลันกระตุกมุมปาก “เดิมที
