ฉันก็ไม่อยากฆ่าพวกนายหรอกนะ”“อะ……”“พรวด!”ดาบยาวที่ถูกห้อมล้อมด้วยเพลิงกาฬเจาะทะลุหลังหัวหน้าตระกูลเสอจนเป็นรูพรุน เย่ฮวาดึงดาบออกจากร่างของเขา เลือดสีแดงสดที่เปื้อนอยู่บนเปลวเพลิงบนดาบถูกเผาไหม้จนเกิดเสียง “ฉ่า…ฉ่า”หัวหน้าตระกูลเสอยังพูดไม่ทันจบประโยค เขาก็ทรุดลงไปกองอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นศพในเวลาต่อมา“สัตว์เดรัจฉาน!”ตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดต่างพากันชะงักงันด้วยความตกใจแต่ในเวลาต่อมาพวกเขาก็กลับมาได้สติอีกครั้ง เสียงคำรามดังขึ้นขณะพุ่งหลาเข้าหาเย่ฮวา ในเวลาเดียวกันผู้มีฝีมือระดับสูงของตระกูลมาวก็เริ่มปล่อยพลังไปที่แขนเพื่อเตรียมตัวลงมือเช่นกัน!เย่ฮวาใช้สกิลใบมีดเจาะทะลวงพุ่งไปด้านหน้าพร้อมอัญเชิญร่างโคลนออกมาสองร่าง ตามไปติดๆ ด้วยสกิลดาบยวี่เจี้ยนและสะบั้นคมดาบตัดสิน!ร่างโคลนขยับเข้าไปช่วยมาวเย่ซานและเสว่หลินแล้วด้วยสกิลดาบยวี่เจี้ยนและสะบั้นคมดาบตัดสินสังหารศัตรูไปสามชีวิต จึงช่วยสมาชิกหลักของตระกูลได้อีกบางส่วนเสอเทียนเหยียนพุ่งเข้าหาเสว่หลิน จากนั้นใช้ฝ่ามือฟาดเข้าที่กลางศีรษะของเธอ!“คุณหนูระวัง!”คนของตระกูลมาวที่อยู่ด้านหลังผลักเสว่หลินไปด้านหน้า เพียงวินาทีเดียวศีรษะของเขาคนนั้นก็แหลกเป็นผุยผงด้วยฝ่ามือของเสอเทียนเหยียนเลือดอุ่นๆ หนึ่งหยดกระเด็นมาที่แก้มของเย่ฮวา เขามองคนของตระกูลมาวที่ทรุดตัวลงบนพื้นด้วยความเจ็บปวด เขาแหงนหน้ามองไปที่ป่าด้านนอกเมือง “เสอหยางหาน
