ื่นมือออกมาผสานเข้ากับมือของเขาและกระซิบถามเสียงแผ่วเบา “จะกลับไปดูสักหน่อยไหม”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาหยิบแผนที่โบราณออกมาจากกระเป๋าและยื่นมันให้เธอ “เอาไปเปิดใช้สิ”มู่จื่อหานรับแผนที่ไปพร้อมกับอ้าปากด้วยความประหลาดใจ “ของมีราคาขนาดนี้ ฉันว่านาย…..”“อย่าซื่อบื่อสิ”เย่ฮวายื่นมือออกไปโอบบ่าเธอ “ฉันให้เธอใช้ ไม่ต้องสนใจหรอกว่ามันจะมีราคาหรือไม่มีราคา”มู่จื่อหานชะงักไปเล็กน้อย ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อขณะโบกแขนวูบหนึ่ง ทันใดนั้นแผนที่ก็ปรากฏดวงดาราระยิบระยับจำนวนมหาศาลลอยอยู่รอบๆ ผ่านไปได้ไม่กี่วินาทีมันจึงก่อตัวรวมกันจนเกิดเป็นข้อความตรงหน้าทะยานสู่ท้องนภาไปยังจุดสูงสุดของทิศอุดร เจิ้นจิ่วเซียนตั้งอยู่กลางโขดหินหลอมรวมสิ่งที่ปราศจากเจ้าของบนผืนพิภพ เพื่อเป็นสิ่งล้าค่าเหนือมนุษย์เพียงหนึ่งเดียว……เย่ฮวาพูดด้วยรอยยิ้ม “สูงสุดทางเหนือคงจะเป็นตำแหน่งที่ตั้ง ส่วนเจิ้นจิ่วเซียนน่าจะพูดถึงโลหะหายากทั้งเก้าชิ้น สองประโยคสุดท้ายคงเป็นการพูดสรุปโดยรวมว่าโลหะทั้งเก้าสามารถทำให้เหนือมนุษย์ทั้งปวงได้ ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ของธรรมดาจริงๆ ด้วยสินะ”พูดถึงตรงนี้ เย่ฮวาโบกมือวูบหนึ่งเรียกมังกรยักษ์ระเบิดวายุออกมา หลังจากมู่จื่อหานกระโดดขึ้นมานั่งบนหลังของมันแล้ว เย่ฮวาจึงออกคำสั่งให้มังกรยักษ์พุ่งทะยานไปยังดินแดนทางเหนือสุดของแดนปีศาจทันทีมู่จื่อหานและเย่ฮวานั่งคุยเรื่องที่น่าสนใจตลอดทาง ในเวลาเดียวกั
