ับเขาไม่น้อยเลย”หยินเฉินขมวดคิ้ว เขาหยุดครุ่นคิด “ตอนนี้หยุดทดลองไปก่อน ค่อยเปิดใช้งานอีกครั้งหลังจากผ่านการปรับปรุง ตอนนี้เขาเป็นตัวทดลองเดียวที่เราสามารถใช้ได้อย่าให้เกิดสิ่งเหนือความคาดหมายขึ้นเด็ดขาด”หยินเมิ่งพยักหน้าเบาๆ และเดินออกจากห้องทำงานไป“แกร่ก!”เสียงเบาๆ ดังขึ้น ประตูใหญ่ของห้องทำงานถูกปิดสนิทอีกครั้ง หยินเฉินยกมือขึ้นมาคลึงระหว่างคิ้ว คิ้วที่ขมวดเข้าหากันทำให้มองเห็นถึงความเหนื่อยล้าของเขาหลังจากผ่านไปไม่กี่นาทีให้หลัง เขาก็ยกแก้วกาแฟที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมาจิบหนึ่งอึก และเริ่มก้มหน้าอ่านข้อมูลที่อยู่ตรงหน้า
