่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิงเย่ฮวายื่นมือออกไปจับมือขาวผ่องของเสว่หลินพร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องห่วง ฉันต้องชนะแน่นอน!”หลังจากผ่านไปหลายวินาที เธอจึงเงยหน้าขึ้นและสบตาเขาด้วยสายตาที่มั่นคง “ข้าเชื่อเจ้า!”“อือ”……การแข่งขันรอบต่อไปโชคตกมาอยู่ที่เขา เพราะเขาไม่ต้องสู้กับใครในสนามนี้ ดังนั้นเขาจึงนั่งดูการต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีขั้นสูงสุดทั้งสองคนดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างหนิวม่านและเสอลี่หยางจะไม่ได้ค่อยดีเท่าไหร่นัก ทั้งสองคนไม่แม้แต่จะเห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้าทันทีที่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น หนิวม่านใช้ขวานรบในมือฟาดเข้าใส่เสอลี่หยาง ดาบกระดูกในมือเสอลี่หยางสั่นสะท้านวูบหนึ่ง จากนั้นอาวุธของทั้งคู่ก็ปะทะเข้าหากันขวานรบและดาบกระดูกเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวอาวุธของทั้งสองเมื่อรวมเข้ากับพลังปราณของผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีขั้นสูงสุด การโจมตีในแต่ละครั้งจึงเกิดประกายไฟสว่างวาบขึ้น อีกทั้งยังส่งระลอกคลื่นไปรอบๆผมของเสว่หลินพลิ้วไปตามแรงลมเมื่อถูกระลอกคลื่นพลังพัดเข้ามา เธอกำหมัดแน่น สายตาจับจ้องไปที่การต่อสู้บนลานประลอง แม้แต่สายตาของเธอก็แอบเปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อยการต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีขั้นสูงสุดไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เนื่องจากการต่อสู้ระหว่างเสอลี่หยางและหนิวม่านทำให้ทุกคนรู้สึกว่าอัตราการชนะการประลองในครั้งนี้ของเย่ฮวาช่างน้อยนิดเสียเหลือเกินเริ่มแรกหนิวม่านเป็นผู้เร
