ไม่ได้ ในมือของเยว่เหยามีใบมีดรบและโล่ที่แข็งแรง จึงช่วยให้เธอยืนอยู่บนลานประลองได้แม้ว่าบางครั้งเยว่เหยาจะดูซื่อบื่อไร้ประสบการณ์ แต่เมื่ออยู่ในการแข่งขันเธอกลับมีความเด็ดเดี่ยวอย่างเห็นได้ชัด ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่มีความกล้ามากพอที่จะไปสู้กับอสูรวิญญาณสีชาดแบบนั้น หลังจากผ่านไปครึ่งนาทีให้หลัง ในที่สุดเธอก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้จนทำให้อีกฝ่ายกระเด็นออกมาจากลานประลองได้สำเร็จการต่อสู้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ตอนที่เขาเห็นหนิวม่านขึ้นเวที เขาแอบเห็นเธอยิ้มให้ เขาจึงยิ้มตอบกลับไปอย่างเป็นมารยาท การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น แรงกดดันถูกส่งออกมาพร้อมกับหมัดหนัก วินาทีนั้นศัตรูที่อยู่ระดับปฐพีขั้นต้นก็กระเด็นลอยออกนอกลานประลองได้ยินมาว่าหนิวม่านเพิ่งจะบรรลุเข้าสู่ระดับปฐพีขั้นสูงสุดได้ไม่นาน แต่เนื่องจากอายุของเธอที่กำลังจะย่างเข้า30 แม้ว่าจะโดดเด่น แต่ก็ยังไม่นับว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์และไม่สามารถเทียบกับเสอลี่หยางได้ตอนนี้เหลือคู่ของเย่ฮวาและเสว่หลินแล้ว เขาขึ้นไปด้านบนลานประลอง คู่ต่อสู้ของเขาคือคนจากตระกูลอี่ความแข็งแกร่งอยู่ระดับปฐพีขั้นต้น เขายกมือขึ้นคารวะด้วยรอยยิ้ม “ลูกเขยคนใหม่ของตระกูลมาว ได้ยินว่าเจ้ามีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา วันนี้แค่ข้าได้เห็นเจ้าก็รับรู้ได้แล้วว่าเจ้าไม่ใช่คนธรรมดา”เย่ฮวาโบกมือวูบหนึ่งและพูดด้วยรอยยิ้ม “อย่าเสียเวลาอยู่เลย มาสู้กันเถอะ!”“ตกลง!”อีกฝ่ายกระทืบเท้าลงบนพื้นและซัดห
