ราะคนตายคงพูดอะไรไม่ได้!”ระหว่างที่พูด อีกฝ่ายก็ดึงดาบกระดูกออกมาและพุ่งเข้าหาเย่ฮวาทันทีเย่ฮวาเลิกคิ้วขึ้น เจ้าหมอนี่คิดจะฆ่าปิดปากเขานี่เองโหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆตอนที่ปลายดาบขยับเข้าใกล้ปลายจมูกของเย่ฮวา เขาได้ใช้เทเลพอร์ตย้ายไปอยู่ด้านหลังของอีกฝ่ายและโบกดาบเปลวเพลิงสงครามวูบหนึ่งหมอนี่มีความแข็งแกร่งไม่น้อยเลย ตอนที่รู้ว่าเย่ฮวาหายไปอยู่ด้านหลัง เขาก็รีบหมุนตัวกลับมาและใช้ดาบขวางไว้อีกฝ่ายชี้หน้าเย่ฮวาด้วยความตกตะลึง “จะ…เจ้าเป็นใครกันแน่?”“ฉันไม่ได้คิดจะเป็นศัตรูกับตระกูลเสอของพวกนายแต่เป็นเพราะพวกนายที่บีบบังคับให้ฉันต้องทำแบบนี้พวกนายรังแกตระกูลมาวของฉันจนแทบไม่มีที่ยืน ฉันจะบอกอะไรนายให้นะ…”พูดถึงตรงนี้ เขาก็ปล่อยแรงกดดันทั้งหมดออกมาพลังงานมวลใหญ่หมุนวนขึ้นรอบตัว ร่างของชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอ่อนปวกเปียก เขารีบใช้ดาบกระดูกปักที่พื้นเพื่อค้าไว้ ฉับพลันเสียงอันเย็นยะเยือกราวกับผุดมาจากขุมนรกก็ดังขึ้น “ดูถูกชายชราผมหงอกยังจะดีเสียกว่า อย่าได้ริอาจรังแกคนหนุ่มสาวผู้ยากจน เพราะคนหนุ่มสาวที่กล้าต่อสู้จะไม่มีวันยากจนตลอดไป วันหนึ่งพวกเขาจะเก่งกาจขึ้น ไม่มีวันที่พวกเขาจะสวมใส่กางเกงขาดๆ ตลอดชีวิต”“สวบ!”ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิม และปรากฏขึ้นอีกครั้งทางด้านหลังของอีกฝ่าย แม้จะไม่เห็นค่าความเสียหายและแถบเลือด แต่เขารู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายหากเจอกับสกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีคงทำใ
