็หันมากระซิบถามเขาว่า“เย่ฮวา พรุ่งนี้นายจะพาฉันไปไหนเหรอ?”“ก็ต้องมีของดีให้เธออยู่แล้ว” เขายิ้มน้อยๆ“ของดีเหรอ~”เยว่เอ๋อร์ดวงตาเป็นประกายแพรวพราว “มีของฉันไหม?”เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า จากนั้นเปิดค่าสเตตัสของสร้อยกระดูกมังกรให้เธอดู “นี่เป็นสร้อยระดับเทพเซียนที่ฉันเพิ่งได้มาเมื่อตอนเช้า ฉันกะว่าจะให้เธอ กวาจื่อแล้วก็เสี่ยวนิ่งปรึกษากันว่าจะให้ใครดี”เยว่เอ๋อร์บุ้ยปากเมื่อเห็นข้อมูลของสร้อยกระดูกมังกร“ไอเท็มระดับเทพเซียนเลยเหรอ! ฉันยังไม่มีไอเท็มระดับเทพเซียนสักชิ้นเลย~”เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นที่จะครอบครองสร้อยเส้นนี้ เย่ฮวาจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ “เอาเถอะ ตอนแรกฉันคิดว่าจะรอให้พวกเธอปรึกษากันก่อน แต่ช่วงนี้กวาจื่อกำลังจีบสาวอยู่ เกรงว่าถ้าหากมอบของชิ้นนี้ให้หมอนั่นบางทีเจ้านั่นอาจจะส่งต่อให้หลิวหลีก็ได้ ตอนนี้ก็มีแค่เธอกับเสี่ยวหนิงนี่แหละที่ทำให้เลือกยากว่าจะมอบให้ใครดี”เยว่เอ๋อร์มุ้ยปาก “งั้นฉัน ROLL กับเสี่ยวหนิงหนิงก็ได้ฉันเชื่อว่าความโชคดีที่ฉันมี จะต้องทำให้มันตกเป็นของฉันแน่นอน”เขาพยักหน้า “เสี่ยวหานใช้สกิลวาร์ปไปตอนเช้าแล้วพรุ่งนี้ถึงจะใช้วาร์ปไปที่แดนปีศาจได้ ถึงเวลานั้นฉันจะพาเสี่ยวหานไปหาของก่อน กลับไปเมืองหลักเมื่อไหร่จะติดต่อเธออีกทีนะ”เยว่เอ๋อร์พยักหน้าหงึกๆ “อ่าห๊ะ!”……ช่วงเที่ยงอันแสนธรรมดาผ่านพ้นไป พวกเขาแยกย้ายกลับเข้าเกมอีกครั้ง ส่วนเย่ฮวาก็ใช้เวลาอีกหนึ่งชั
