“กรี๊ด!”สาวน้อยส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ เธอรีบถอยหลังออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่อสูรวิญญาณสีชาดกลับพุ่งเข้ามาหาเธอ มันอ้าปากกว้างราวกับจะเขมือบร่างของเธอเข้าไปทั้งตัว“อย่านะ!”สาวน้อยอีกคนตะโกนออกมาและพยายามที่จะเข้ามาขวางมันไว้ แต่ทุกอย่างก็สายไปเสียแล้วจะให้เย่ฮวาที่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่โดยไม่ทำอะไรเลยก็คงไม่ได้ สกิลใบมีดเจาะทะลวงและเทเลพอร์ตถูกใช้งานพร้อมกันจนไปหยุดอยู่ข้างๆ สาวน้อยคนนั้น พลังทั้งหมดภายในร่างกายถูกส่งไปยังอสูรวิญญาณสีชาดตัวนั้นด้วยหมัด“ตูม!”เสียงดังอึกทึก อสูรวิญญาณสีชาดส่งเสียงร้องโหยหวนร่างของมันพลิกตีลังกาหลายตลบกลางอากาศก่อนจะกระแทกลงกับพื้น มันพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาจากพื้นด้วยความยากลำบากเย่ฮวาย่อตัวลงข้างๆ สาวน้อยพร้อมกับถาม “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”สาวน้อยพยักหน้าด้วยท่าทางเงอะงะ เธอยังไม่หายตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ เขาหยิบโอสถลั่วซินออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้กับเธอ เขาพูดเสียงเบาว่า “กินนี่ซะสิ มันจะช่วยให้อาการบาดเจ็บดีขึ้น”เธอแอบลังเลเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจกลืนโอสถลั่วซินสีเงินลงคอไป เธอยิ้มให้เขา “ขอบใจนะ~”สาวน้อยอีกคนรีบเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ น้องสาว เธอสำรวจร่างกายของอีกฝ่ายพร้อมกับถามด้วยน้าเสียงสะอึกสะอื้น “ซีเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม”สาวน้อยสูดหายใจเข้าลึกๆ บางทีอาจจะเป็นผลเอฟเฟคจากโอสถลั่วซิน ใบหน้าของเธอจึงเริ่มมีเลือดฝาด เธอลูบแขนของสาวน้อยอีกคนขณ
