ังคอของมันก็ดูเท่ไม่เบา นั่นมันท่านโห่วไม่ใช่เหรอ?ลัวหนิงตะโกนสุดเสียง “เตรียมตัวโจมตี! ความแข็งแกร่งของสัตว์ประหลาดตัวนี้เหนือกว่าระดับดวงดารา!”เมื่อเห็นนักธนูเริ่มง้างคันธนูในมือ เย่ฮวาก็รีบใช้เท้าเตะกวาจื่อจนกระเด็นไปกองอยู่ที่พื้น จากนั้นก็พุ่งตัวไปหาลัวหนิงพร้อมกับตะโกน “ผู้บัญชาการลัวอย่าเพิ่งรีบร้อน!”ลัวหนิงหันมามองเขาพลันยิ้มด้วยรอยยิ้มที่นอบน้อม“เหตุใดท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่จึงพูดเช่นนี้ขอรับ?”เย่ฮวาพึมพำ “สิ่งมีชีวิตนี้คือสหายของฉัน เขาคือสัตว์พาหนะของอาจารย์ฉันเอง”ลัวหนิงรีบลดระดับมือลง จากนั้นก็สั่งให้ทุกคนเก็บอาวุธในมือพร้อมกับแหงนหน้ามองท่านโห่วท่านโห่วในตอนนี้มีรูปร่างใหญ่โตและสง่าผ่าเผยเป็นอย่างยิ่ง เมื่อยกอุ้งเท้าขึ้นเพื่อก้าวดิน พลังมวลใหญ่ที่ทรงพลังก็หลอมรวมเข้าด้วยกันและตะปบลงสู่พื้นดิน หลังจากนั้นเงาจำนวนนับไม่ถ้วนก็กระเด็นลอยขึ้นสู่กลางอากาศพวกเขาเพิ่งสังเกตุเห็นว่าด้านหลังของหินจำนวนมากเหล่านั้นมีมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างคล้ายกับกิ้งก่าจำนวนนับไม่ถ้วนท่านโห่วพ่นพลังงานสีขาวขุ่นออกมาจนทำให้ภาพตรงหน้าพวกเขาแกว่งไปมา วินาทีต่อมาหินที่วางสะเปะสะปะจนกลายเป็นเนินเขาเหล่านั้นก็กลายเป็นพื้นที่ราบมอนสเตอร์ทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้นหายไปจนไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว ส่วนที่เหลืออยู่ก็กลายเป็นคริสตัลที่ส่องแสงจางๆ ลอยอยู่กลางอากาศท่านโห่วอ้าปากกว้างเพื่อกลืนกินคริสตัลเหล่านั้นเข้าไ
