ป จากนั้นก็หันมามองพวกเขาทุกคนถอยหลังออกไปครึ่งก้าวเพื่อเข้าสู่โหมดป้องกันเงาของท่านโห่วเริ่มหดเล็กลง จากนั้นเขาก็ลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่ฮวาพร้อมกับกลายร่างเป็นมนุษย์เขามีเส้นผมสีขาวยาวประบ่าที่พลิ้วไหวไปตามแรงลมใบหน้าหล่อเหลาของเขางดงามจนแทบจะไร้ที่ติ นอกจากรูปลักษณ์ที่ดูดีเกินบรรยายแล้ว นัยน์ตาของเขาก็แอบแฝงกลิ่นอายของสิ่งแปลกประหลาดบางอย่างอยู่ในนั้นด้วยท่านโห่วยื่นมือออกมาตบบ่าของเย่ฮวาเบาๆ เขารู้สึกได้ถึงพลังที่กระแทกเข้ากับอวัยวะภายในร่างกายจนกระเด็นออกไปไกลกว่าห้าหลา“เจ้าหนู ไม่เจอกันนาน ยังอ่อนแอเหมือนเดิมเลยนะ”ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมา น้าเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเย้ยหยันขณะมองมาที่เขาเย่ฮวาเช็ดคราบเลือดที่มุมปากพร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม “ความรักของท่านโห่วรุนแรงเสมอเลยนะ”“เป็นเพราะเจ้าอ่อนแอเกินไปต่างหากล่ะ” ท่านโห่วโบกมือ ออร่าที่มีอย่างล้นหลามจนเหนือธรรมชาติของเขาทำให้เหล่าผู้เล่นสาวที่อยู่ด้านหลังส่งเสียงกรี๊ดเบาๆ ด้วยความคลั่งไคล้สายตาของท่านโห่วเหลือบมองพร้อมเธอพร้อมกับส่งจูบ สิ่งนี้จึงทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นเย่ฮวามุมปากกระตุก ตาแก่นี่ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปีกลายเป็นพวกชอบยั่วยวนขนาดนี้เลยเหรอ!“ท่านโห่ว มาทำอะไรที่นี่?” เย่ฮวาเตะความสงสัยภายในใจออกไป เพื่อขจัดความอึดอัดใจออกไป ด้านหลังยังมีคนนับพันที่กำลังรอพวกเขาอยู่ จึงพูดแซะอีกฝ่ายออกไปตรงๆ ไม่ได้ท่านโห่วโบกมือ “ก่อนหน้าน
