ี้แม้ว่าข้าจะเจอศพของอสูรเทพและผู้แข็งแกร่งใต้หล้าเพื่อสร้างร่างใหม่ให้ตัวเองได้สำเร็จ แต่หานหลินไม่อนุญาตให้ข้ากินเนื้อมังกรเป็นอาหาร ข้าจึงทำได้เพียงแค่ออกเดินทางตามหาเหล่าปีศาจที่มีความแข็งแกร่งเพื่อดูดกลืนพลังของพวกมัน ประการแรกเพื่อความอิ่มท้อง ประการที่สองเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเอง”“เจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ?” เย่ฮวาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง“เจ๋ง?”“เปล่าๆ ไม่มีอะไร”เย่ฮวารีบโบกมือพัลวัน จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “ราชาเมืองลั่วเซียวต้องการชุบชีวิตของเทพเจ้าสงครามในยุคโบราณให้ฟื้นคืนกลับมา เพื่อต่อกรกับเหล่าอันเดดที่บุกรุกดินแดนของเผ่ามนุษย์ ที่นี่เต็มไปด้วยอันตรายมากมายผมว่าท่านโห่วไปกับพวกเราเถอะ”ท่านโห่วแลบลิ้นเลียริมฝีปาก จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ข้ายังกินไม่อิ่มคงไปกับเจ้าไม่ได้ เจ้าออกเดินทางต่อไปเถอะ ปีศาจที่อยู่บนเส้นทางนี้ถูกข้ากำจัดออกไปจนเกือบหมดแล้ว นอกจากวิญญาณวีรบุรุษเหล่านั้นที่ข้าไม่สามารถกลืนกินได้ ก็คงไม่มีอันตรายอะไรแล้วล่ะ”พูดจบพลังปราณที่อยู่รอบตัวของท่านโห่วก็เพิ่มขึ้นวินาทีต่อมาร่างของเขาก็ลอยไปยังสถานที่ที่ห่างไกลออกไปและหายไปอย่างไร้ร่องรอยภายในระยะเวลาไม่กี่วินาที เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่นขณะหันไปพูดกับลัวหนิง “ปีศาจที่อยู่ด้านหน้าถูกกำจัดแล้ว เหลือแค่วิญญาณวีรบุรุษบางส่วนเท่านั้น คิดว่าพวกเราคงออกเดินทางได้อย่างไร้กังวล”ลัวหนิงพยักหน้า “ท่านเทพพยา
